تم‌ داستان گی و فاقد صحنه های سکسیاولین بار یه شب که شام خونه داییم بودیم توجهم بیشتر از قبل بهش جلب شداولین بار اونجا حس کردم داره ازش خوشم میادکودک درونش خیلی فعال بود با وجود اینکه 35 رو رد کرده بود به جای نشستن تو جمع بزرگتر ها با بچه شیش هفت ساله ها سر و کله میزدمثل خود من که به جای گشتن با همسن هام بیشتر با کوچکتر ها بودم بعد از اون شب بیشتر پیگیرش بودم و هر لحظه حسم بهش قوی تر میشدتقریبا هم قدم بود ولی هیکل درشت تری داشت چهار شونه و یه کوچولو شکم با یه چهره دوست داشتنی و گرم ، چشم های مهربون صورت ساف و لب های گوشتی که همه چیز بهش میومد و من هنوزم نمیدونم بی ریش یا ته ریش یا باریشخط قرمزم بودزن داشت و بچه و از همه بدتر زنش دختر داییم بودولی خب دل که این چیزا نمیفهمه.اصلا به نظر من خط قرمز درست کردن اشتباهِ محضِ چون دل بیشتر به سمتش میره و یه آدم هرچقدر هم قوی و منطقی باشه آخرش قلبِ که تو جنگ با منطق پیروز میدونه.زندگیم شده بود چک کردن عکس های پروفایل و اینستاگرامش که لا به لای عکس نوشته ها چنتایی هم از خودش عکس گذاشته بوددیگه نمیتونستم به کسی جز اون فکر کنم،رابطه ای که داشتم رو خیلی وقت بود تموم کرده بودم و هرکس پیشنهاد جدید میداد گاهی یه کوچولو وسوسه میشدم ولی بازم چهره ی حمید بود که منو از هر کاری منع میکردعید 97 رسید با خودم گفتم بزار امتحانش کنم اکانت فیک درست کردم و با عکس و مشخصات الکی بهش پیام دادم اولش قصد پیچوندن داشت ولی بعدش کم کم راه اومد باهام اما من ترسیدم بیشتر ادامه بدم آخه علاوه بر فامیل بودن و خانم و بچه داشتن پلیس هم بود و واقعا ریسک بزرگی بود سر به سرش گذاشتنبهش گفتم آقا حمید اسم و عکسم الکی بود خواهشا پیگیری نکن آخه از اقوامم و آبروم آبروتهحالا اون بود که پیگیر شده بود و هی اصرار که کی هستینگفتم کی هستم ولی در عوض تموم حرف های دلم که نزدیک یه سال بود داشت عذابم میداد رو بهش گفتمتعجب کرد میگفت چطور ممکنه آدم عاشق همجنس خودش بشه و میخواست بدونه کی هستم و هی از اون اصرار و از من انکار تا روز سیزده بدر که بازم باهم بودیم بهش گفتم کی هستم اولش باور نکرد ولی یجا بودیم و فهمید که راست میگمخلاصه قرار شد به بهونه الکی برم خونه و اونم پشت سرم بیادمسلما من زودتر رسیدم و از هیجان داشتم میمردمفکر میکردم که دوسم داره که میخاد بیاد تو ذهنم برنامه می چیدم که وقتی اومد چیکار کنیماومد بعد از سلام و دست دادن من قفل کردم اون از من بدتر نمیتونستم حرف بزنم و کاری کنمنزدیک هم نشسته بودیم دیدم کم کم دستش اومد رو کیرم و منم همین کارو انجام دادمشدت استرس و هیجان انقدری بالا بود که در عرض کمتر از یک دقیقه جفتمون ارضا شدیمحس عذاب وجدان کل وجود حمید رو گرفت و گفت من میرم تو هم بیا پیش بقیه و رفتبا رفتنش انگار یه قسمت از وجودمم رفت هرچی رشته بودم پنبه شد حالم خیلی بد شدپیام داد کارمون بد بوداشتباه بودزشت بودگفت تو اشتباه میکنی که میگی عاشق من شدی اصلا ممکن نیست آدم عاشق همجنس خودش بشهچشمام پر شده بود و بغض کل وجودمو گرفته بود با چشمای خیس گفتم آره من چند وقته دوست دخترم ولم کرده حشری شده بودم و اون حرف هارو زدم شما ببخش و جدی نگیر…بزرگترین مشکل همجنسگرا ها نگاه بد مردم نیست ، ترس از اعدام نیست ، ترس از خدا هم نیستبزرگترین مشکل و عذاب اینه که عاشق شخصی بشی که علاوه بر دگرجنسگرا بودن حست رو درک نکنه و به چشم یه مریض و یه اشتباه بهت نگاه کنه….خیلی ها میگن عشق خدا و معجزستبه نظرم درست میگنتنها عشقه که میتونه یه آدم بی مسئولیت رو به مسئولیت پذیر ترین و جنگنده ترین آدم تبدیل کنه.حتی اگه یه طرفه باشه میتونه فرد رو به خلاق ترین و تیز بین ترین آدم ممکنه تبدیل کنه که واسه دلداده کردن طرفش هرکاری میکنه.حتی اگه ممنوعه هم باشه میتونه دو طرف رو انقدر شجاع کنه که واسه ممکن کردن عشقشون از هیچی و هیچکس ترس نداشته باشنولیولیولی اگه یه طرفه و ممنوعه باشه فقط میتونه عاشق رو نابود کنهمیتونه یه آدم فعال و سرزنده و علاقه مند به تیپ و مد رو جوری زمین بزنه که بشه یه آدم گوشه گیرساکتکچلو تنها …نوشته ساسی

…قسمت قبل-جدی تو ۱۷ سالته آق پسر؟ چرا اینقد گریه زاری میکنی عین دخترا؟ من خودم…-ولش کن شیما دیگه… گیر دادی به این بدبخت ها…شیما خانوم که دوست همین هانیه خانوم بود و گویا با هم خیلی صمیمی و ندار بودن، نشسته بود و داشت سیگار میکشید و به حلقه هایی که گاهی حلقۀ کامل و گاهی هم بی شکل از دهنش میداد بیرون، نگاه میکرد. روی میز بغل دستشم یه قلیون بود که برای کشیدن سیگار دست از سر قلیونه برداشته بود-شیما سیگار واسه بچه خوب نیس… نکش گفتم…-حالا نیس اون بیرون هوا ایدز سیار نیس… خیله خوب پدر بیا… خاموشش کردم… ور داشتی مشکل به این گندگی رو کول کردی آوردی اینجا اونوخ سیگارم نکشم که واسه مشکل ضرر داره… مگه من نوانخانه باز کردم احمق جون؟…-میدونم ولی…هانیه خانوم آب دهنشو قورت داد و دیگه چیزی نگفت. از مکالمۀ بینشون چیز زیادی دستگیرم نشد. فکرم به هم ریخته تر از این حرفها بود. غزل هم خرگوششو گرفته بود تو بغلش و تو بغل من خوابش برده بود. گاهی موهای نرمشو میبوسیدم و ادکلن فرق سرشو میکشیدم تو ریه هام. همیشه وقتی خیلی نگران امتحانام بودم، ادکلن عرق بچه گونه اش آرومم میکرد. اما الان انگار حالم خیلی بدتر از این حرفها بود. شیما به نظرم انگار همسنهای هانیه بود. خیلی آرایش غلیظی کرده بود اما دون دونهای جوش و چاله چوله های صورتش رو خیلی راحت میشد رو لپاش دید. موهای مشکی داشت و لباشم یه ماتیک خیلی قرمز زده بود که با سفیدی کرم پودرش عجیب در جنگ بود… از بلندی غیر طبیعی مژه هاش خوف کرده بودم. یه جوری بود. قدش کوتاه و تو پر بود. و بر خلاف هانیه که خیلی بسته و مقید لباس میپوشید این با یه تاپ و شلوارک مشکی نشسته بود. با هانیه خیلی حس امنیت میکردم اما با شیما… نمیدونم آیا نگرانی وحشتناکی که تو چشمای سرخش بود نگرانم میکرد، یا چی بود که باعث میشد مثل اینایی که روی میخ نشستن حالم بد باشه. همه اش دلم میخواست از این خونه فرار کنم. هر چی تو خونۀ هانیه خانوم آرامش و امنیت حس میکردم اینجا بر عکس بود. چرا باید همه چیزو خراب میکردم؟ با صداش نیم متر پریدم-در هرصورت گفته باشم اینجا…و زد زیر خنده.-هانی مطمئنی این پسره؟ میترسم دخترا بیان این ریقونه شیکمش بالا بیاد… میگیرن تجاوز مجاوز میکنن به این زبون بسه… گنا داره… ای خدااز حرف زدنش و خنده اش و اینکه منو مسخره میکرد، معذب بودم و کلمات رکیکی هم که به کار میبرد همچین کمکی به حالم نمیکرد. نمیتونست چه حالی دارم. هانیه خانوم حسابی رفته بود تو فکر و حواسش به حرفهای شیما نبود که با حرکات عجیب سر و کله و ابروهای خنجریش داشت یه بند حرف میزد-الو؟ هانیه با تو ام میگم من جا ما ندارم ها حالا از ما گفتن بود… از شمام…-پاشو کیان… راس میگه اصلا از اولشم اینجا اومدنمون اشتباه بود…شیما خانوم هم سریع بلند شد و در حالیکه به من و غزل نگاه میکرد، تو گوش هانیه خانوم یه چیزی پچ پچ کرد. نفهمیدم چی بهش گفت اما همون لحظه به وضوح متوجه پریدن رنگ هانیه شدم. سرشو تکون داد و داد زد-به تو هم میگن دوست شیما؟ خدا مرگت بده… یه روز کار تو هم به من میوفته دیگه اونروز بهت میگم بیا کیان خونه اتم شافتت کن…در نهایت تعجبم همونطور که سر هم داد میزدن و دشمنیشونو به هم اعلام میکردن، همدیگه رو بغل کردن و هانیه بعد از گرفتن یه موبایل و مقداری پول از شیما، سریع دست منو که هاج و واج مونده بودم دنبال خودش کشید. هانیه به نظر دختر فرز و زرنگی بود. به سرعت خونه رو ترک کردیم. غزل از خواب پریده بود اما سریع تو بغلم به زور خرگوشه که مثلا بوسش میکرد ساکتش کردم. یعنی اینقد سخته به یه آدم کمک کردن؟-این آدمها چرا اینجوری ان هانیه خا…-ششش حالا فعلا بدو بعدا راجع بهش حرف میزنیم… آقا نگهدار مستقیم………………..جلوی خونۀ تنها کسی که گویا هانیه بهش اعتماد داشت ایستاده بودیم-گلنسا خانوم؟ یالله منزل هستین حاج خانوم؟ مهمون نمیخواین؟…و بعد طوری که فقط من بشنوم ادامه داد-خدا کنه خونه باشه… چیزه اگه پرسید کی هستی میگم داداشمی… خوب؟ اینم بچۀ خودمه… خوب؟ سوتی نمیدی که؟-ولی آخه… هانیه خانوم؟-فهمیدی چی گفتم یا نه؟ تو بقیه اشو کار نداشته باش… اینقدم به من نگو هانیه خانوم کدوم برادری به خواهرش خانوم میگه که تو دومیشی؟سر تکون دادم. رو به روی یه خونۀ قدیمی ایستاده بودیم. در کهنه و رنگ و رو رفتۀ آبیش نیمه باز بود. انگار که صاحبخونه از اومدن دزد یا چیزی نگران نباشه. با اینحال یه پردۀ ضخیم تیره پشت در آویزون شده بود که نمیذاشت داخل دیده بشه. یکی از محله های پایین شهر بود. نه… میشد گفت یه کم از فقیر نشین بهتر بود شاید. از این کوچه بن بستهای خودمونی و با صفا به نظر میرسید. و محله اشم آروم البته اگه از بچه ها فاکتور میگرفتی که داشتن با جیغ و داد و فریاد گل کوچیک بازی میکردن و تو خنکای ملس عصر تابستونی عرق میریختن. یه لحظه یاد دو سه روز پیش افتادم که هیچ غمی تو این دنیا نداشتم جز اینکه کی میتونیم با برادر مصطفی موتور نو بخریم. اما حالا… با صدای جا افتادۀ یه خانوم که از پشت پرده میگفت بیا تو مادر، هانیه خانوم در حالیکه دور و برش رو میپایید سریع من و غزل رو هول داد داخل و در حالیکه برای آخرین بار چک میکرد پرده رو کنار زد. پشت پرده یه دهلیز نسبتا تاریک بود. اون هم به دلیل پردۀ ضخیم رو به رومون، که بعضی جاهاش پاره شده بود و نور ازش به داخل دهلیز میتابید. وقتی هانیه خانوم پرده رو کنار زد، اولین چیزی که به ذهنم رسید، با صفا بود. یه خانوم پیر که به نظرم از بی بی خیلی سنش بالاتر بود، نشسته بود روی یه تخت چوبی بزرگ تو حیاط و داشت فلفل سبز تند نخ میکرد. روسریش از سرش افتاده بود و چادرش هم دور کمرش و روی پاهاشو پوشونده بود. دور تا دور حیاط رو، گلهای شمعدونی چیده بودن. و دو طرف پله هایی که میرفت سمت ایوون. خانومه با دیدن ما عینک ته استکانیشو رو دماغش جا به جا کرد و لبخند به لبش نشست-ای جون دلم ببین کی اومده عزیز دلم اومده خوش اومدی هانیه دلم برات…هانیه خیلی محکم خانومه رو بغل کرد. خانوم مسن دیگه حرفشو ادامه نداد و بقیۀ حرفهاش تو هق هق گریه زاری اش و شونۀ هانیه گم شد. وقتی خوب گریه زاری هاشونو کردن تازه خانومه نگاهش به من افتاد-وا مادر بیا بشین… ای خدا این فرشته کیه بغل این جوون؟ وای بده من اینو یه ماچ کنم دلم روشن شه…قبل از اینکه من جوابی بدم، هانیه سریع و با لبخندی مصنوعی گفت-دخترم شکلش به باباش رفته… اخلاقاش به من…-خوب هستین خانوم؟ کیان هستم… ببخشید مزاحمتون شدیم… غزلی؟ میری بغل مادر بزرگ؟اما غزل به نشونۀ خجالت کشیدن سرشو انداخته بود پایین و اخماشم کرده بود تو هم. شیطونک داشت زیر چشمی خانومه رو میپایید. دوباره ازش پرسیدم-نمیری بغل مادر بزرگ قربونت برم؟یه دفعه با صدای خانومه که میگفت، عه؟ این شوکولاتا مال کیه؟ مال این فرشته خانومه اس؟ نگاه غزل برق زد و در حالیکه سرش هنوز پایین بود، دست کوچولوشو به جلو دراز کرد. هانیه در حالیکه میخندید شوکلات رو از خانومه گرفت و داد به غزل-عَگوس؟هانیه نفهمید چی میگه اما من میدونستم. پدر سوختۀ سیاست مدار دلم واسه اش ضعف رفت هم بغل خانومه نمیخواست بره، هم برای خرگوششم شکلات میخواس. تو دنیای خودش بود. معلوم نبود تو اون کلۀ کوچولوش چی میگذره… دنیاش فقط خودش بود و خرگوشش و من گویا… اصلا نمیدونست دور و برش چی میگذره و وخامت اوضاع تا چه حده… به دعوت خانومه نشستیم روی تخت. ادکلن خاک خیس خورده و حیاطی که گویا تازه جارو و شسته شده بود حتی حال منم خوب کرد. نمیدونم چرا حس میکردم اینجا آخر دنیاس. آخر آرامش… رخوت عصر دم کردۀ تابستون. با صدای دلنشین خانومه برگشتم به این دنیا-هانیه مادر؟ من زانو ندارم دیگه… یه چایی میریزی بیاری برامون؟ تازه دمه…-گرمه پدر شربت درس کنم ایراد نداره؟-واسه من چایی بریز… واسه خودتون شربت بیار…هانیه در حالیکه مانتو روسریشو در میاورد و میذاشت روی تخت، رفت سمت پله ها که میخورد به ایوون و بعدش هم داخل خونه. تا اون بیاد غزلو گذاشتمش روی تخت کنارم و آبنبات چوبیشو براش باز کردم و دادم دستش. خیلی نگذشت که هانیه با یه سینی رنگ و رو رفتۀ چوبی و یه چایی و سه تا لیوان شربت که رو لیواناش عرق کرده بود برگشت. شربت آب آلبالو بود. تازه وقتی خوردمش فهمیدم چقدر گرممه. میخواستم به غزل هم بدم-میخوری غزلی؟اما سرگرم خودش بود عزیز دلم. لیوان خنکو گذاشتم رو پیشونیم. یه لحظه حواسم جمع کاری که غزل میکرد شد. انگار خرگوشه نمیخواست آبنباتشو بخوره برای همینم غزل در حالیکه تف تف میکرد و مثلا داشت ادای هلی کوپتر در می آورد، داشت سعی میکرد آبنباتو به خورد خرگوشه بده. یعنی واقعا بچه ها اینقدر احمقن؟ هر سه تامون با هم زدیم زیر خنده. خرگوشه خیس خالی بود از تف تف غزل. هانیه خانوم بی اختیار غزلو از زمین برداشت و در حالیکه محکم لوپشو بوس میکرد، قربون صدقه اش میرفت. اما با صدای خانومه که پرسید خوب این چند وقته کجا بودی، اخماش رفت تو هم.-نگفتی دلم واسه ات تنگ میشه دختر؟ ماشالله هم تو هم شیما یهو غیبتون زد… رفتین حاجی کسکش حروم زاده حاجی کسکش حروم زاده مکه دیگه؟-والله شرمنده ام حاج خانوم… یه کمی سرم شلوغ بود… شوهر کردم و دارم طلاق میگیرم الانم… با یه الف بچه همه چی سخته…-وا؟ بازم طلاق؟ اینم ناتو از آب در اومد؟-شانس منه دیگه… معتاد از آب در اومد…-ای گلیم بخت کسی را که بافتند سیاه… به آب زمزم و کوثر سفید نتوان کرد… باز خدا رو شکر کن که این فرشته رو خدا بهت داده… این آقا پسر کیه اونوخ مادر؟-داداشمه دیگه… از شباهتمون نفهمیدین؟ گفته بودم که بهتون… این از بقیه داداشام بهم شبیه تره…خانومه یه کم چشماشو باز و بسته و عینکشو رو به من عقب و جلو کرد-هااااااا راس میگی پسر مادرت بود یا پسر پدرت؟-چه فرقی میکنه حاج خانوم؟ اینم بدبخت تر از من…-چی بگم والله مادر… انشالله خدا خودش یه نظری بکنه… این داداشت همیشه اینقد کم حرفه؟-چیزه… میگم گلنسا خانوم؟ گلنسا خانومی-چیه مادر داری باز منو خر میکنی؟ خیر باشه؟-خاک تو سرم این حرفها چیه؟ به خدا من همیشه زحمتهام رو دوش شماس… میدونم… ولی به خدا… بابای بچه زندانه اما طلبکاراش راحتمون نمیذارن… میشه ما یه چند روزی اینجا بمونیم؟ البته اگه مزاحمت نباشه…-زشته مادر این حرفها رو نزن… خونه خودته اصلا ناراحت میشم مگه من و تو این حرفها رو داریم؟ شیما کجاس راستی؟-شیما هم مشغوله خدا رو شکر… خیلی ازش خبر ندارم راستش… خیلی وخته ندیدمش…نفهمیدم برای چی دروغ گفت. ما که همین یه ساعت پیش اونجا بودیم؟ یا نکنه یه شیمای دیگه رو میگن؟ بالاخره بعد از چاق سلامتی، خانومه ما رو فرستاد داخل تا کمی استراحت کنیم. داخل خونه با کمک کولر آبی یه کم خنک تر از بیرون بود. از هالی که سمت راست قرار داشت و با پشتی و پتو تزیین شده بود، گذشتیم و از پله ها رفتیم بالا. اینجا هم یه هال مانند بود با سه تا اتاق. دو تاش معلوم بود که اتاق خوابن. اما سومی درش بسته بود. یکی از اتاقها که انگار اتاق خواب خانومه بود چون توش یه جانماز رو به قبله پهن بود. توی اون یکی اتاقه هم که گویا اتاق خواب مهمون بود یه فرش قرمز پهن بود و کنار هر دیوار هم یه پتوی دو لایه انداخته شده بود. اینجا هم یه گلدون شمعدونی بود تو طاقچه. بچه رو گذاشتم زمین.-هانیه خا…-زهر مار… یادت رفت چی گفتم؟-آخه سختمه خوب…-اصن اسممو صدا نکن… اونو که دیگه میتونی؟اونو میتونستم. هانیه در کمدی کهنه رو باز کرد و از توش لحاف تشک کشید بیرون. وقتی از پیش شیما رفتیم، غذا خریده بود هانیه برای همونم سیر بودیم. بچه هم انگار مشکلی نداشت و هنوز خودشو کثیف نکرده بود. روی طاقچه ها هم یه گلدون شمعدونی گذاشته بودن. محیط خونه آرامش بخش بود. یه لحظه دلم خواست اینجا خونه ام بود. چی میشد اون خانومه هم مادربزرگم بود و…-گناه داره بچه رو بخوابونش… خسته شد از صب…-باشه… غزلی؟ عه عه؟ بیا ببینم عه عه کردی؟وقتی دیدم تمیزه خوابوندمش رو پام و اونقدر پیش پیشش کردم تا خوابش برد. هانیه رفته بود پایین پیش خانومه گویا. از پایین صدای حرف زدنشون میومد. رفتم تو فکر. یعنی الان همه فکر میکنن من به غزل نظر داشتم؟ من که عاشق این طفل معصوم بودم حاضر بودم گردنم بشکنه اما یه خار تو پاش نره طفل معصوم. مگه نمیدیدن چقدر ناز و نوازشش میکردم؟ مگه نمیدیدن چقدر غزلو دوست دارم؟ کی همچین دروغی رو پشت سرم درست کرده؟ مصطفی؟ فکر نکنم… کمال؟ فکر نکنم… بی بی؟ فکر… نمیدونم چیکار کنم حالا؟ هانیه خانوم میگه دنبالمن… ای کاش دستم شکسته بود و زنگ نزده بودم. این بدبختم از خونه زندگی و دوستش انداختم. حالا چی میشه یعنی؟ یعنی تا ابد باید فراری زندگی کنم با این بچۀ بیچاره؟ مدرسه اشو چیکار کنم؟ هر چی بیشتر فکر میکردم آینده همونقدر سیاه تر و ترسناکتر به نظرم میرسید. با صدای هانیه که آروم میپرسید خوابید؟، به خودم اومدم. متوجه اومدنش نشده بودم-فکرشو نکن کیان جان… خدا بزرگه… این خاج خانومه داره فردا میره مشهد پیش دخترش اینا… گفت میتونیم تو نبودش همینجا باشیم…-با شیما خانوم هم دعواتون شد… ببخشید…-نه بابا… تئاتر بود… گفت خونه اش شنوده…-از طرف پلیس؟-ای کاش از طرف پلیس بود… از طرف صابکارش شنوده…-مگه چیکاره اس؟-هنو نفهمیدی؟-نه… چیو؟-هیچ چیو… راستش یه فکری دارم میخوام ببینم نظرت چیه… راستش من این چن وخته داشتم کارامو درست میکردم از ایران برم… یکیو میشناسم… یعنی در اصل شیما آدرسشو داد… تو کار جعل مدرک و ایناس… اگه بتونم کارتو درست کنم میخوای با من بیای ترکیه؟-ترکیه؟ ولی آخه منو که نمیذارن با بچه… تازه من پاسپورتم ندارم…-نهایتش اینه که قاچاقی میریم… من فردا میرم سر وقت این یارو ببینم چیکار میتونه واسه امون بکنه… اگه میتونه با مدارک جعلی بفرستتمون اگرم نه که… حتما یه قاچاقچی چیزی میشناسه… البته با بچه یه خرده سخته دیگه… نمیدونم…-به خاطر ما نمیخواد از ایران برین…-قبل شما تصمیم داشتم برم شما فقط یه خرده موعدشو جلو انداختین………………………….غذای غزلو داده بود و اون خوابیده بود. منم کنارش دراز کشیده بودم و نفس گرمش که میخورد به سینه ام، تا حدودی از آشوب دلم کم میکرد. دلم خیلی شور میزد نمیدونم چرا. ساعت از یازده شب هم گذشته بود و هانیه هنوز برنگشته بود. گلنسا خانوم هم که گویا اینجا تنها زندگی میکرد و شوهرشو از دست داده بود، حوالی ظهر رفته بود فرودگاه که بره پیش دخترش اینا… بعد از رفتن اون، هانیه بهم یه موبایل داد و گفت که حواسم باشه. اگه یه تک زد، یعنی یه چیزی غلطه و باید با غزل به آدرسی که داده بود بریم… اما انگار خدا رو شکر موردی نبود که زنگ نزده… اما پس کجاس تا اینموقع شب؟ ها… حتما اونی که جعل اسناد میکرده خواسته یه شبه کارها رو تموم کنه… در هر صورت چاره ای به جز انتظار کشیدن نداشتم تا هانیه برگرده و به قول خودش بفهمم چند چندیم… غزل سنگین خوابیده بود. دخمری خوابش سنگین بود. داشتم نگاهش میکردم که خوابم برده بود گویا. یکهو یکی جلوی دهنمو گرفت. شوکه شده بودم و دست و پاهام مثل چوب خشک بی حرکت مونده بود. چهار تا مرد قلچماق و گنده بودن. یه لحظه فکر کردم دزد اومده که متوجه شدم هانیه در حالیکه سر و صورتش خونیه و به کمک یه مرد دیگه سر پاس… دو تا مردی که رو من بودن، یکیشون دهن منو گرفته بود، اون یکی هم زانوشو بی ترحم گذاشته بود رو شکمم و میخ زمینم کرده بودن. اونقدر همه چیز سریع اتفاق افتاد که مغزم هنگ کرده بود. تا اینکه اون مردی که ریش و سیبیل داشت هانیه رو نگه داشته بود، ولش کرد و اومد سمت ما… نه… نگاهش به… وحشتزده دیدم که بچه رو از روی زمین از کنارم برداشت. تقلا میکردم اما جفتشونم سنگینیشونو انداخته بودن روم. وقتی دیدم بچه کنارم نیست شروع کردم به لگد انداختن که خودمو از زیرشون در بیارم اما همونی که بچه رو برداشته بود، یه شوت طوری زد تو پهلوم که حس کردم روده هام ترکید.-هوشه حیووناز ترس که مغزم از کار افتاده بود. با لگدش هم نفسم برید. با اینکه نفسم در نمی اومد باید غزلمو پس میگرفتم. اما اون سه تا بیشرف افتادن به جونم. با لگد طوری میزدنم که با هر ضربه انگار دچار فراموشی میشدم و دوباره یادم میوفتاد چی شده. برای اینکه غزلو نترسونم سعی میکردم صدامو خفه کنم و بیصدا از خودم دفاع کنم. در حین کتک خوردن از اون دو تا میشنیدم که مرده دارم با هانیه که حالا دیگه افتاده بود کف اتاق حرف میزد-جنده خانوم… قرض منو نداده کجا میخواستی بری؟و متعاقبش یه لگد محکم زد تو گلوی هانیه. سر هانیه با یه صدای چندش آور، آنی رفت عقب و برگشت. بی حرکت روی زمین موند… صدا اونقدر چندش آور بود که به لحظه هر چی توی معده ام بود رو با خون بالا آوردم… اینجا انگار ته خط بود. دیگه برام مهم نبود بچه بترسه یا نه. باید میگرفتمش از دست این حیوونها… مرده داشت زندگی منو میبرد با خودش. داشت میبردش. با پایان قوا عر میزدم که لاقل همسایه ها خبر بشن اما با ضربۀ محکمی که تو سرم خورد دیگه چیزی نفهمیدم…………………………..بزرگترین دشمنت تو زندگیت کیه؟ دقت کردی تا حالا؟ خیلی دنبالش نگرد خودتی… تا حالا سعی کردی یه نگاه به طرز تفکر خودت و در نتیجه اش انتخابهات بندازی؟ اگه از اونهایی هستی که مدام میگی من چاره نداشتم، زندگیت به گا رفته و قرارم نیس برگرده… حتی نداشتن چاره هم یه انتخابه و وقتی انتخاب کردی باید پای عواقبش هم وایسی. وقتی تصمیم میگیری بذاری بقیه برات تصمیم بگیرن، باید به اینم فکر کنی که هر بلایی سرت اومد حقته… یه درس تو زندگیم گرفتم و اون هم اینکه، وقتی مسافر یه کشتی هستی که سکانشو یه احمق دستش گرفته و تو هم حوصله نداری بهش بگی کاراش قراره غرقمون کنه، مرگت مبارک…ادامه…نوشته ایول

اسمم سعید است و دانشحوی برق هستم ۲۱سالمه این خاطره برای همین یکماه و خوردی پیشه اسفند ماه بود و بوی عیدی میومد و بعد از خونه تکونی قرار بود مبل و فرش رو من با شامپو فرش تمیزشون کنم که تنبلی نمیگذاشت تا اینکه قرار شد زنگ بزنم قالیشوئی و بیان‌ خونه با دستگاه بشورن و نصفه پولش رو من بدم و نصف پولش رو از پدر مادر بگیرمشماره یکی از قالیشوئی رو مادرم از همسایه گرفته بود و‌ زنگ زدن که فردا ساعت ۴ قرار شد برا شستشو بیان، منم کلاس داشتم و مادر بهم گفت زودتر بیا که ما میخواهیم بریم خونه خاله کسی خونه نیست و‌ منم مجبور شدم کلاس آخرم رو بپیچونم و ساعت نزدیکای ۴ اومدم خونه و مامانشون رفتن منم منتظر موندم تا کارگر قالیشو بیاد نشسته بودم داشتم شو میدیدم ساعت از ۴ گذشت دیدم خبری نشد زنگ زدم به قالیشویی و‌گفت توی راهه فقط گفت زحمت بکشید برا اینکه کارتون زودتر انجام بشه وسایل رو به همکارشون کمک کنم بیارم بالا چون خونه مون طبقه سوم بود و آسانسور نداشتیم با بی حوصلگی قبول کردمپنج دقیقه نشد آیفون بصدا در اومد و دیدم یک خانمه فکر کردم حتما همسایه هان در رو وا کردم و نشستم پا تلویزیون دوباره زنگ آیفون باز همون خانمه گفتم با کی کار دارید ؟گفت از قالیشوئی اومدم تازه دوزاریم افتاد برا چی بهم گفتن بهشون کمک کنم منم سریع اومدم پایین دیدم یک خانم خوش استیل و چهار شونه با مانتو سورمه ای سلامی کردم و ساک رو از زمین برداشت و اون دستگاه شستشو رو براش آوردم بالا من عقب بودم و خانم جلو تر از پله ها که میرفت بالا همچین کون تپلی داشت که مغز کیرم به وول وول افتاد و داشت آنتن میداد تا رسیدیم بالا خانمه نشست رو مبل تا نفسی تازه کنه معلومه گرمش شده بود گره روسریش رو وا کرد و یکم خودش رو باد زد تا چشش بمن افتاد که دارم نگاش میکنم خودش رو‌جمع و جور کرد و منم رفتم یک لیوان آب براش آوردم نوش جان کرد و بلند شد برا کار بهم گفت لگن دارید ؟ براش آوردم و بعد آب گرم دستگاه مبل شویی تقریبا یک نوع جارو برقیه ، اول شامپو فرش داخل لگن ریخت و سر دلر هم به چیزی عین شوت وصل کرد و شروع کرد به تمیز کردن مبل و با اون‌جارو برقی کفها رو جمع میکرد منم بهش کمک کردم تا مبلها رو جابجا کنه و کنارهاش رو تمیز کنه ، خیلی به کارش وارد بود ‌و بهش گفتم تا حالا مبل شو خانم‌ندیده بودم گفت من خیلی ساله کارم اینه ولی خوب مردها اومدن بیشتر با اونا کار میکنیم خودم فقط تلفن جواب میدم امروزم فقط بخاطر اینکه بچه ها سرشون شلوغ بود گفتم این رو من میرمبعد صحبت اینکه چکار میکنم شد و گفتم دانشجو هستم و فعلافقط کارم درس خوندنه و گفت پس ازدواج‌نکردی گفتم نه پدر ازدواج چیه هنوز دهنمون بو شیر میده گفت الان که بچه ها چشم و گوششون تو مدرسه باز میشه ومیدونه چه خبره و فیلمهای یی تربیتی نگاه میکنن منم دیدم داره بحث به اینجا کشبده خودمم بحث رو کشوندم و گفتم اون که درست الان بچه مدرسه ای دختر میبره خونشون اونم خندید و گفت اونا چی دارن که بخوان با هم ور برن منم گفتم دوران ما نمیشد تو کوچه با دختر عبور کنی همه فکر میکردن دارم باهاش حال میکنم یکجوری نگاه میکردن که….الان با یک پیام دختر در خونه تحویل میگیرن ما شانس نداشتیم که خانمه با لبخند گفت پس بدت نمیومد خنده ای کردیم و بعد همونطور که داشت مبل رو تمیز میکرد گفت حالا بیا سرش رو بگیر منم به شوخی گفتم سر چی رو ؟ گفت اینو سر مبل رو دیگه بعد با خنده شروع کردیم به جابجا کردن مبلها روسریش در این بین از رو سرش افتاد و موهاش ریخت رو صورتش و چون دستش کفی بود دیگه خیلی معمولی عمل کرد بهش گفتم ببخشید شما بچه هم دارید ؟گفت آره الان خونه مادر بزرگشه این یک ماه آخر سال کارامون زیاده دیر میرم خونه لااقل اونا مواظبشن گفتم آقاتون هم مگه سر کارن؟ گفت آقا کجا بود سه ساله ازم جدا شدیم از بس کلاه ابن و اونو برمیداشت و پلیس و کلانتری دم خونه مون میومد طلاقش دادم .گفتم ببخشید اگه ناراحتتون کردم گفت نه پدر ما دیگه عادت داریم دیگه کارش داشت تموم میشد و هنوز به اون کون تپلش نرسیده بودم وقتی جلوم وا میستاد اون سینه هاش خودی نشون میداد و. کیرم دیگه سیخ شده بود منتظر یک شوخی از اون بودم داشت سیم و کابلش رو جمع میکرد و مانتوش دیگه خیس شده بود گفتم بی زحمت تا چای تون رو بخورید مانتوتون رو بدید براتون اتو بزنم خشک بشه اولش قبول نکرد ولی بعد چند تعارف قبول کرد و گفت به شرطی که خودم اتو بکشم منم گفتم باشه چای رو آوردم و دیدم مانتوش رو درآورده و داره چای میخوره وای که چی میدیدم یک بلوز بلند نارنجی با یک ساپورت تنگ خم شد لگن اب رو برداره هوری دلم ریخت عجب بچه کونی چاک کوسش از اون زیر دیده میشد وقتی بلند شد لگن آب رو برداره اون کونش دیوانه ام کرد و منم فورا رفتم سمتش و گفتم شما چرا من برمیدارم و بعد دونفری لگن رو بردیم سمت حمام فاصله مون تقریبا کمتر از نیم متر بود و بوی خاص زنونه و ادکلنی که زده بودم بدجوری هوش از سرم برده بوددنیم نگاهی به سینه اش کردم و خودش هم متوجه شد مسیر نگاهم رو و خودش رو سیخ تر کرد تا برجستگی سینه هاش بیشترسیخ بشه و مستم کنه و آب رو اونجا خالی کردیم یک لحظه حواسم نبود برآمدگی کیرم از شلوار لی ام مشخص بود نیم نگاهی کرد و نیشخندی زد و‌گفت مامانت اینا کجان ؟منم فورا گفتم رفتن خونه خاله ام تا شب اونجان که بدونه وقت داریم گفت اتو رو میاری گفتم باید بیایید اتاقم گفت اطاق خطرناک نباشه ؟گفتم نترس خطرناک نیست وخودمم و خودت و از پشت کونش رو دید میزدم خنده ای کرد و گفت شانس آوردی امروز کارم سبک بود و جایی قرار ندارم وگرنه دو دقیقه هم برام دو دقیقه بود شروع کرد به اتو کردن و هر بار منو نگاه میکرد ببینه من چکار میکنم انگار منتظر یک عکس العمل از طرف من بود تا بچسبمش پس خودش شوخی رو شروع کرد گفت دوست دخترم داری دیگه نه ؟ منم گفتم هی یکی رو نداشته باشیم حال نمیده که بعد گفت ای ناکس خونه خالی باشه میاریش دیگه گفتم نه بخدا من فقط در حد حرف و زیاد زیاد بوس بعد خنده ای کرد و گفت بوس خالی چی بدرد میخوره شما باید جوونی کنید و عشق و حال کنید عشق دوست پسر و دوست دختر به همین حال و حالشه طرف راضی بوده که اومده بعد نگاهی بهم کرد و گفت بعد که موقعیتت بر فنا رفت به خودت فحش میدی که چرا باهاش حال نکردم منم هر لحظه داشتم حشری تر میشدم و کیرم توی شلوارم بخاطر جای تنگش درد میگرفت بعد گفتم خوب باید چراغ سبز نشون بده که باهاش ور برم که دختره بهم گفت خره وقتی اومده خونت یعنی منوبکن بعد خنده اش سر گرفت و منم ترسون لرزون از جام بلند شدم و از پشت چسبیدمش وای چه بدن داغی داشت سینه های ناز و سفتی داشت و منم آرام فشار دادم و کیرم رو به پشتت چسبیدم و یک بوس پشت گردنش کردم اونم خنده ای کرد و گفت معلومه آتیشت زیاده ها منم با خنده گفتم با این حرفهایی که شما گفتید آتیشم دو سه برابر شد برش گردوندم و اتو رو کنار میز اتو گذاشت و ازش یک لب جانانه گرفتم چه طعم شیرینی داشت و مزه رژ لبش هم با اون وارد دهانم شد دیگه داشت دیوونه میشدم و با دستم سینه هاش رو میمالیدم و اون هم دستش رو برد سمت کیرم و فشارش داد یهو با اون حال ناز و شهوتی اش گفت وای این دیگه چیه؟؟؟؟من پشت به تخت بودم و برش گردوندم و انداختمش روی تخت و خودمم افتادم روش و باز ازش لب گرفتم و اونم انگار مدتی سکس نداشته و دیوانه وار بهم لب میداد و با فشار کیرم رو تحریک میکرد و منم دیگه شروع کردم به باز کردن دکمه های لباسش و دو سه تا بالا رو که باز کردم سوتین توری مشکی اش نمایان شد و اون برجستگی سینه های نازش زیر سوتین من رو از خود بی خود کرد و با صورت رفتم سمت سینه هاش و لمسش میکردم و با دست دیگه ام دکمه های دیگه و خودش هم کمکم کرد و لباسش رو کندم و حالا نخور کی بخور و تی شرتم رو کندم و بهش گفتم خوشگله اسمت رو نمیخوای بهم بگی گفت الهه منم گفتم فدات بشم الهه خانم و منم سعیدم چه لحظه اشنایی و خنده ای کردیم اونم دست برد توی شرتم و کیرم رو گرفت و بلند شدم شلوارم رو در آوردم و کیرم رو که دید وای چقدر گنده است و با دستش روش رو مالید و انگشت کرد و منم نشستم و سرش رو اورد جلو و شروع کرد به لیش زدن و خوردنش و بعد کیرم رو صاف گذاشت توی دهنش و دیوانه وار ساک میزد انگار مدتی سکس نداشت و منم از فرصت استفاده کردم و دستم رو بردم سمت کوسش و میمالیدم و اونم با اون حال همش میگفت وای کیرت تو کوسم و منم میگفتم عجله نکنه عزیزم الان به کوست هم میرسم بعد درازش دادم و ساپورتش رو کشیدم پایین و شورتش هم نصفه پایین اومد و چون کونش گنده بود گیر کرد و با کمکش هر دو رو از پاش کشیدم پایین و پاش رو دادم بالا از دیدن کس به این ناز و تپلی شوکه شدم چقدر خوشگل بود و یک لیس خوشگل به کس بدون موش زدم واقعا حرارت خاصی داشتالهه گفت کیر میخوام منم جند بار کوسش رو زبون زدم و ناله هاش بلند شد و میگفت کیرت رو بکن تو کوسم و منم یواش سر کیرم رو به کوسش مالیدم و سرش که رفت داخل حرارت داخل کوسش داغم کرد و صدای جغش بلند شد خیلی تنگ بود انگار کس دختر بچه رو میگائیدم و کیرم هر لحظه داغ تر و داغتر میشد و صدای الهه بیشتر و بیشتر و البته معلوم بود خیلی دوست داشت و میگفت اوف کیرت رو فشار بده کوسم رو پاره کن تا تهش رسید و شروع کردم به تلمبه زدن و سینه های نازش بالا پایین میشد و دیوونه میشدم چهره نازش که داشت از شهوت آه و اوه میکرد برش گردوندم و کونش رو بالا آوردم و کوسش رو دید زدم کیرم رو از پشت گذاشتم داخل کوسش و چند باری تلمبه زدم وای که بهم داشت خوش میگذشت کپلهاش خیلی ناز بودن و دلم نیومد از کونش بهره نبرم بهش گفتم الهه کونت رو باز کن بکنم توش گفت فقط یواش که پاره نشم گفتم چشم عزیزم هر چی تو بگی و اولش یکم زبون زدم بخاطر اینکه کوسش رو زدم خیس بود و یکم وازلین از رو میز گرفتم و مالیدم سر کیرم و یواش فرو کردم تو کونش یکم کونش بلند شد ولی انگار خوشش اومد و گفت جان عجب کیری داری و منم فشار دادم تا یکم دیگه رفت داخل و بیرون کشیدم الهه گفت بکن توش که مردم منم یکم کرم سر کیرم رو به اطرافش مالیدم و یواش یواش فرو کردم و تا تهش رفت داخل کونش حال تلمبه بزن اونقدر کونش گنده بود دو تا دستام به سختی از پشتش بهم میرسید و منم لذت میبردم و الهه فقط ناله میکرد و صدای برخورد کونش به جلوم هم صحنه ی زیبایی رو رقم میزد و هم صدای لچ لچ میداد از پشت سینه هاش رو میمالیدم و بهش میگفتم الهه کجا بودی تا حالا بهم قول بده همیشه میایی منم مبلهام رو هر روز کثیف کنم الهه زیر فشار میگفت تو خونه رو خالی کن بقیه اش با من کیرت واقعا کیره منم بهش گفتم حالا خودمونیم چند بار کس دادی با ناله گفت 5 یا 6 بار ولی کیر تو کلفت تر و بهتره من فقط با تو حال کردم دیگه داشتم ارضا میشدم برش گردوندم و کیرم رو فرو کردم توی کوسش و ناله هاش رو بیشتر کرد انگار اونم داشت ارضا میشد گفتم داره ابم میاد گفت بریز تو کوسم گفتم بچه نشه گفت من رحمم رو برداشتم بی خیال منم دیگه با خشنودی شدت تلمبه زدن رو بیشتر کردم و الهه هم زیرم داشت آه و اوه میکرد میگفت فشار بده که داره ابم میاد و آبم با فشار داخل کوسش ریخت و الهه هم از گرماش خوشش اومد و با ناله و لرزش ارضا شد و افتادم روش و بهم گفت خیلی بهم خوش گذشت منم بهش قول دادم اگر با هام باشه هواش رو دارم و بعدش یک لب جانانه ازم گرفت و گفت شوخی شوخی هم مبلتون رو تمیز کردم هم کیرت رو از زنگ زدگی نجات دادم و خنده ای کردیم و ….نوشته سعید

…قسمت قبلمقدمه تو قسمت اول گفتم که برای سایه ام می نویسم و بچه جقی یا جلقی ها چیزی از این حرف ها درک نخواهند کرد.و در قسمت دوم گفتم که من دوست دارم توصیه هامو بین داستان بنویسم. چه شما خوشت بیاد چه خوشت نیاد.و در مقدمه قسمت سوم لازم هست که یادآوری کنم من توصیه های من حاصل تجربه های واقعی هستند که بدون شک برای تازه کارها چراغ راه خواهند بود.جواب چند نفر۱. خدمت دوستی که گفت قسمت بعدی را سیزده بدر مینویسی عرض کنم که من وقت زیادی ندارم و بین داستان ها فاصله میفته و از شما عذرخواهی میکنم.۲. چرا من باید aber11 باشم وقتی که آی دی من تاکسی دربست هست؟۳. آهای کسایی که همیشه شاکی هستید، من و شما و همه اعضای این سایت اومدیم اینجا که گوه خوری بکنیم و جز این هم نیست. پس بذار ما مسن تر ها تجربه های گوه خوری هامون را برای شما بچه جقی یا جلقی ها تعریف کنیم که وقتی شما هم شاشتون کف کرد و خواستید کس خانم مردم بذارید یک چراغ راهی داشته باشید و مثل ما به گا نرید. پس در این داستان ها برای شما پند و اندرزی هست.و اما ادامه داستان.فصل سوم – تهیه ابزار برای شروع خیانت های دنباله دارزنم اومد بالای سرم و اس ام اسی که از مریم روی گوشی من مونده بود و من جوابش را داده بودم نشونم داد و گفت این کیه؟برق سه فاز از سرم پرید. گوشی را گرفتم و سریع اس ام اس را پاک کردم و چک کردم شماره روی مخاطبین نباشه و در همین فرصت که خانمم هاج و واج از اتفاقی که افتاده من رو نگاه می کرد من با بدجنسی تمام، در کسری از ثانیه قبل از این که جوابی بدم که این کیه و این چیه همه آثار جرم را از گوشی پاک کردم و خانمم تازه فهمید من دارم پاک میکنم و اون الان دستش به هیچ چیز بند نمیشه تکرار کردپرسیدم این زنیکه جنده لاشی کیه که باهاش اس ام اس بازی میکنی؟شانسی که داشتم این بود که همین گوشی را یک هفته ای بود که از دوستم قرض گرفته بودم و گفتم خودت که میدونی گوشی مال من نیست شاید از قبل تو اس ام اس هاش بوده تو دفترچه تماسش بوده من چمیدونم.گفت به شماره تو اس ام اس داده چه ربطی به اون داره. بهت میگم این کیه؟توصیه (وقتی مچ دستتون جلوی زنتون باز میشه سعی کنید عصبانی بشید و حمله رو به جلو بکنید. میدونم که وحشیانه و ناجوانمردانه ست. ولی چاره ای نیست.)داد زدم گفتم اصلن به تو چه که کیه. سر صبحی به چه اجازه ای رفتی اس ام اس های گوشی منو میخونی. میگم مال من نیست این گوشی قرضه مال دوستمه دست منه تاریخش تنظیم نیست اصلن این اس ام اس مال الان نیست قدیمیه تاریخ گوشی خرابه اومده اول اس ام اس ها. ولم کن سر صبحی اومدی طلبکاری.این حرف ها خانمم رو قانع نکرد ولی حالت حمله اون رو خنثی کرد و حالت تدافعی به خودش گرفت. یک ساعتی هر دو ساکت بودیم و در حال تجدید قوا برای یک دعوای حسابی.بالاخره جنگ شروع شد.من خطاکار بودم و هیچ دفاعی از خودم نداشتم.همینطور دروغ پشت دروغ و هر دروغی رسوا میشد تا بالاخره یکی از دروغ ها گرفت یکی بود تو تلگرام باهاش آشنا شده بودم مشاور بود ازش راهنمایی می گرفتم ولم کن تو رو خدا. اصلن ندیدمش تا حالا یک هفته هم نیست با هم رابطه داریم.زنم رو هیچ وقت اینقدر عصبانی و زخم خورده ندیده بودم.از خونه زدم بیرون.تا شب خونه نرفتم و شب برگشتم خونه.پیش یک همسر زخم خورده.توصیه (هیچ وقت به همسرتون خیانت نکنید)اون لحظه ها سخت گذشت. خیلی سخت. مدت ها طول کشید که درد این زخم برای خانمم کم بشه و هنوز که هنوزه به من میگه نمی بخشمت. البته باور کرد که رابطه من یک هفته در حد اس ام اس با اون خانم بوده، بیچاره دلم براش سوخت. نمیدونست که یک بار خونه ش رفتم و سکس کردیم. دو سه بار توی پارک با هم معاشقه داشتیم و حتا یک بار پلیس می خواسته ما را کلانتری ببره و یک بار خونه مون اوردمش و سکس کردیم.زنم رو دوست دارم. هر مردی که خیانت می کنه زنش رو دوست داره. مگه میشه مردی زنش رو دوست نداشته باشه؟ولی یک مسئله خیلی مهم تری هست که امروز میخوام از اون حرف بزنم. دوست داشتن همه ماجرا نیست. خانم و شوهر بیش تر از دوست داشتن و دوست داشته شدن، یک نیازهای دیگه ای هم دارن که باید همسر به اون نیاز ها هم توجه کنه.اشتباه نکنید. اون نیازها سکس نیست. البته ممکنه باشه، ولی برای من فقط سکس نبوده.مثال میزنم.مریم، همین زنی که تو این مدت عاشقش شده بودم و دیوانه وار به هم عشق می ورزیدیم و وقتی تو همون تعداد کم همدیگه رو دیدیم دیوانه وار هم دیگه رو می خواستیم، یک عقده کوچولو روی دلش داشت.شوهرش هر شب ازش سکس میخواست. و البته مریم هر شیب به شوهرش سکس میداد. ولی در ازاش مریم هر روز صبح از شوهرش میخواست باهاش صبحونه بخوره. ولی در عوض شوهرش هر روز صبح بد اخلاقی می کرد و با عصبانیت اون رو ترک میکرد و میرفت سر کار.باز هم تکرار کنم، بچه جقی یا جلقی ها حرف های من رو نخواهند فهمید جز روزی که ازدواج کنند و برن سر زندگی شون و یک مسئله کوچیک، خیلی خیلی کوچیک تو زندگی شون پیش بیاد و تکرار بشه و تکرار بشه و تکرار بشه و …. بزرگ و بزرگ و بزرگ بشه و … بعد تبدیل بشه به یک عقده و بعد تبدیل بشه به خیانتتوصیه (به کوچکترین خواسته همسرتون توجه کنید. چون کوچیکترین خواسته ها بزرگترین عقده ها را میسازن و عقده ها یک روزی کار دستتون میدن)مریم عقده های زیادی داشت. من رو پیدا کرد. من هم عقده های زیادی داشتم. مریم رو پیدا کردم. وقتی یک خانم و مردی خیانت می کنند، دارند دنبال کمبودهای زندگی خودشون توی یک نفر دیگه می گردند.زن من این رو نمی دونست. برای همین من به خودم حق میدادم که بهش دروغ بگم. من خودم را بیشتر از این که مقصر بدونم، قربانی می دونستم. به مریم گفتم که خانمم اس ام اس من رو دیده و بیا بیشتر مراقب باشیم. مریم که از دردسر می ترسید گفت تو احتیاط نمیکنی و زندگی من رو هم از بین میبری. دیگه نه من و نه تو. دیگه هم با من تماس نگیر.هنوز شماره موبایلش تو ذهنمه ولی از اون روز تا الان دیگه بهش زنگ نزدم.رابطه ما قطع شد.ولی من تازه گوشی دوم تهیه کرده بودم. پس باید دنبال یک نفر دیگه می گشتم.یه روز یه خانم جدید توی سالن مدرسه دیدم. شیطنت از چشماش میبارید. با راه رفتن به مردها آمار میداد و میگفت من پایه همه تون هستم.بعد ها فهمیدم که فقط خواجه حافظ شیرازی اون خانم رو نکرده بود. ولی اون روز نمی دونستم و فکر کردم کشف دست نخورده ی خودمه.بهش سلام کردم. در یکی از کلاس ها بود. بهش اشاره کردم تشریف بیارید دفتر در خدمت باشیم. اومد دفتر. خیلی راحت ازش خواستم که برای رابطه با شما شماره تماس خودتون را به ما بدید.لازمه بگم که اولیای دانش آموزان باید اطلاعات تماس به مدرسه بدن و همیشه مدرسه موبایل پدر و مادر را روی پرونده ذخیره میکنه. پس شماره گرفتن از اولیا توی مدرسه کار خیلی معمولی و راحتی هست.ولی سو استفاده از این شماره هست که داستان درست میکنه.و من بهش اس ام اس دادم. اول می ترسیدم خودمو معرفی کنم ولی چون سیم کارت بی نام و نشان تهیه کرده بودم ترسی نداشتم جز این که اسمم را بهش نگم.اول اینطور شروع کردم که حدس بزن من کی هستم و از این جور شیطونی ها که خودش حدس زد و درست هم حدس زد.من هم کاری کرده بودم که بتونه حدس بزنه. چون به محض گرفتن شماره بهش اس ام اس داده بودم.بالاخره دنبال بهانه بودم برای شروع کار چه بهانه ای بهتر از همین مسخره بازی ها.زیاد به مدرسه سر میزد و با معلم پسرش کار داشت. یه روز که اومد و دیدم رفت بالا بهش اس ام اس دادم خیلی نازی. گفت جدن؟ گفتم میخوام بیام بالا ببوسمت. گفت اگه جرئت داری بیا.خواستم جرئت رو نشونش بدم. صبر کردم زنگ تفریح که سالن خلوت شد اس ام اس دادم که بره تو یکی از کلاس های خالی و رفتم بالا. اومد جلو و رفتم روی لب.چقدر راحت لب داد.گفتم چه شیرینی تو. خندید. قد و هیکل رعنا. کون بیست. لب بیست و دو.گفتم حیف که بیشتر وقت نیست یهو یه بچه میاد بالا. بازم میبینمت.و رفتم پایین و زنگ زدم بهش. گفتم موقع زنگ خونه برو که منم بیام با ماشین سوارت کنم.قبول کرد.زنگ آخر بود. زنگ خونه که خورد و بچه ها رفتن بهش زنگ زدم کجایی. گفت سر فلان کوچه آروم آروم دارم میررم. سریع با ماشین رفتم و سوارش کردم.یکی از همکارام دید. بعدا بهم گفت که ای کلک زدی به بدن؟ که خندیدم و گفتم چه کوسی بود جات خالی.خلاصه کلام.قرار گذاشتیم خونه خودش.گفت تلاق گرفتم و تنها زندگی میکنم.سر وقت قرار رفتم خونه شون. در را که باز کرد لعبتی دیدم. لباس سرتاپا تور سکسی پوشیده بود و با یه بوس و بغل گرم ازم پذیرایی کرد.ازش پرسیدم چقدر وقت داریم؟ گفت تا وقتی که پسرم از مدرسه برگرده. نگاه به ساعت کردم. ۳ ساعت وقت داشتیم.لخت شدیم. زود. گره خوردیم.لب. گردن. دست. کیر. کون. کس. هرجای هم رو میدیدیم به دهن می گرفتیم و میخوردیم. کاندوم همراهم برده بودم. دادم بهش گفتم تو برام بذار. خندید و بازش کرد. قبل گذاشتن دو تا بوس از کیرم گرفت و کاندوم رو گذاشت روش. نشست رو کیرم. شروع کرد.من زیر خوابیدم و اون مثل کابوی شروع کرد به اسب سواری.آبم اومد. اون هنوز تشنه بود. گفت به این زودی اومد؟گفتم کیر من با بقیه کیرا فرق داره. تازه راند اول تموم شده.رفتم دستشویی کاندوم رو انداختم کیرمو شستم و برگشتم یه کاندوم دیگه گذاشتم.باز شروع کردیم. این دفعه اون زیر خوابیده بود. فکر کردم بعد ۱۰ دقیقه اونم ارضا بشه ولی دیدم اون بیدی نیست که از این بادها بلرزه. داشتم باز ارضا میشدم و اون تازه داشت گرم میشد. گفتم در چه حالی. گفت تا فردا هم بکنی من فقط کیر میخوام من سیر نمیشم.و در پایان مدت میخندید و تو چشمام نگاه میکرد.عجب پتیاره ای بود این زن.آبم اومد و باز رفتم کاندوم رو در اوردم و کیرو و شستم و اومدم. داشتم نفس نفس میزدم. گفتم خسته شدم بخورش برام.شروع کرد به خوردن. زیاد نخورد. باز نشست روش و گفت من هنوز کیر میخوام. کاندوم نداشتم برای همین بدون کاندوم ادامه دادم.شروع کردم به تلمبه زدن. خیس عرق بودم. نمیدونم چقدر طول کشید. داشتم از نفس میفتادم و آب منم نمیومد و اون خانم هم سیری ناپذیر بود. فقط به من می خندید و میگفت همه زورت همین بود؟ بهش گفتم دیگه چی میخوای سه ساعته دارم میکنمت والا دیگه نا ندارم. تو عجب چیزی هستی. واین جمله اون رو از خودش بی خود می کرد. وقتی بهش میگفتم تو عجب چیزی هستی کیف میکرد.امروز فهمیدم که اصلن کس میداد به مردها که بهش بگن تو چی هستی که سیر نمیشی. تو عجب چیزی هستی.سه بار ارضا شدم و نفهمیدم اون چند بار ارضا شد چون هیچی بروز نمی داد و فقط لبخند میزد و چشماش رو خمار میکرد و پنهانی لذت می برد.بعد از اون روز، یک بار دیگه هم جور شد و خونه شون رفتم. این بار هم دو تا کاندوم برده بودم و هر دو کاندومم مصرف شد و بار سوم احتیاط رو کنار گذاشتم و آبم رو ریختم توش.گفتم بستی دیگه؟خندید و گفت نه.گفتم چه دل خجسته ای داری تو. حامله میشی که کسخول. خندید و گفت خب بشم. بچه تو میشه. چی بهتر از این.نمیدونستم بخندم یا گریه زاری کنم. گفتم گرفتی ما رو شوخی نکن.باز خندید گفت خب چیکار کنم میخواستی نریزی.توصیه (همیشه به تعداد کافی کاندوم همراه تون داشته باشید و اگر طرفتون قابل اعتماد نیست قرص اورژانسی همراهتون باشه. یکی همون لحظه باید بخوره یکی ۱۲ ساعت بعد)بوسیدمش و گفتم لعنتی مگه میشه از این کس گذشت. نتونستم نریزم توش. برات قرص مییرم بخور.پوشیدم و رفتم در داروخونه و قرص خریدم براش و برگشتم. قرص اورژانسی. دو تا توی یک بسته ست.گفتم یالا یکی شو همین حالا جلو من بخور. خندید و خورد. اون روز هم گذشت.ما به هیزبازی و این کارهامون ادامه می دادیم و تو مدرسه با همکارا کس کس و شعر میگفتیم که یه روز یه کسی به اون گوشی دوم من زنگ زد. یک مرد بود. گفت بفرمایید. عصبانی بود و گفت تلگرامتو چک کن.تلگرامم را سریع چک کردم و دیدم یک فایل صوتی فرستاده.دانلود کردم و گوش دادم.برق از سه فازم پرید.صدای ضبط شده ی من بود که با این خانم حرف زده بودم.نکته دلیل این که اسم این خانم را نمیگم اینه که اسمش اصلن مهم نیست. چون من هنوز هم اسمش را نمیدونم. چون فقط همدیگه رو میدیدیدم برای سکس.ولی چرا اسم مریم یادم مونده؟ چون سه ماهی که با اون بودم شاید تو همه عمرم تکرار نشدنی باشه.اون لحظه ای که پلیس میخواست من و مریم رو توی پارک بگیره و ببره، یکی از اون ها سر مریم داد زد و فحشش داد، من بقدری عصابی شدم که به اون مامور در حالی که نزدیک بود من رو دستبند بزنه گفتم باهاش درست صحبت کن. عصبانی شد و گفت به من میگی باهاش درست صحبت کن؟ که وقتی معجزه شد و نجات پیدا کردیم مریم گفت اون لحظه که به اون مامور گفتی باهاش درست صحبت کن اینقدر لذت بردم از کارت و مطمئن شدم که تو چقدر من رو دوست داری که با اون مأمور در اون شرایط اون طور صحبت کردی.بله آدم وقتی کسی رو دوست داشته باشه براش مسائل فرق میکنه.و من وقتی صدای ضبط شده خودم و اون خانم پتیاره را شنیدم زدم توی سر خودم که ای داد بیداد. ببین به خاطر یه خانم جنده لاشی دارم میفتم تو دردسر.و این شروع یک ماجرای پلیسی تازه بود.با یکی از همکارای صمیمی موضوع را مطرح کردم که ببینم چه خاکی تو سرم کنم. اون هم اتفاقن یک همکار دیگه را میشناخت که برای اون هم اتفاقی همین شکلی افتاده بود.یکی دو هفته همکار من کمک کرد و آمار آورد برم و منم از چند جا پیگیر اتفاق ها بودم که نتیجه همه این ها فهمیدیم بله.این خانم با من، با یکی دیگه هم معلم های مدرسه ما، با دو تا مدیر از دو تا مدرسه دیگه و یک معاون از یک مدرسه دیگه همزمان به همه داشته میداده که شوهر زنه شک میکنه (یادم هست که زنه به ما گفته بود طلاق گرفته ولی دروغ گفته بود و شوهر داشت و من تازه فهمیدم که چه خطری کرده بودم دو بار رفته بودم خونه ش. تازه معلم مدرسه خودمون هم بعدها بهم گفت که منم دو بار رفتم خونه ش و چه بچه کونی ازش کرده بود. من کون نکرده بودم و حیف شد. عجب بچه کونی بود.) آره میگفتم شوهره شک میکنه و نرم افزار رو گوشی زنه میذاره و زنه هم که تو موبایل خنگ بوده نمیفهمه و صدای من و دو سه نفر دیگه ضبط میشه و صدای هر کدوم رو میفرسته به تلگرام هر کسی و تهدید میکنه که پدرتون را در میارم.ولی هنوز که هنوزه پدر هیچ کدوممون را در نیاورده چون احتملا خودش فهمیده زنش جنده لاشی ست و به همه داده و پیگیر ماجرا نشده.ولی هنوز که هنوز مزه کس پاره ش زیر دهنمه. عجب کوسی بود. فکر کن به چند نفر داده و باز تنگ و داغ. این کس ها را خدا برای عبرت مومنین خلق کرده.از ذکر جزيیات گذشتم چون نه یادم هست نه شما حوصله شو دارید میدونم.شاید اتفاقاتی که اینجا توی دو سه خط گفتم در سه چهار ماه اتفاق افتاده ولی مهم اینه که آخرش طرف هیچ کاری نکرد و فقط یه مدتی ما رو ترسوند.توصیه ممکنه شما همه جوانب احتیاط رو رعایت کنید، ولی همیشه یک درصدی از احتمال را برای گیج بودن طرف مقابل بگذارید که ممکنه کسی بهش شک کنه و چکش کنه و نرم افزار روی گوشیش نصب کنه یا کنترلش کنه یا به هرطریقی از کس خول بودن اون طرف شما به گا برید. پس همیشه یادتون باشه موفقیت تو کس بازی درسته که نیاز به مهارت شما داره، ولی به شانس هم بستگی داره.اگه میخواستم داستان الکی بنویسم باید اونجا که شوهرش ویس فرستاد به تلگرامم میگفتم ادامه در قسمت بعدی. ولی چون از این کس خول بازی ها خوشم نمیاد ماجرا رو تکمیل کردم.در قسمت بعدی از رابطه جدیدی که با یک پرستار ایجاد شد و یک سال طول کشید براتون میگم.این پرستار یک دختر بود که در خارج از مدرسه باهاش آشنا شدم. اولش خواستم مخشو بزنم بکنمش ولی بعد به هم دلبسته شدیم.نوشته فرهاد

من یه دختر احساسی ام. نه به معنی اینکه سریع احساساتی بشم و گریه زاری کنم… نه اتفاقا عمق احساساتم، در حد یه گاو در حال نشخاره… حداقل فعلا… منظورم از احساسی، اینه که همه چیز و هر تجربه ای، یه حس هم برام داره که فقط اون یادم می مونه… شاید حتی بعد از سالها دیگه خود واقعه به سختی یادم بیاد اما اون حس؟ لاکردار تاتو میشه… هر وقت میخوام جایی برم، بر مبنای احساسیه که به اون مکان دارم، نه اسمش… یادمه یه بار خیلی سال پیش رفته بودیم با مردم فرانسه… یهویی شد. بلیط ارزون گیرمون اومد و تصمیم گرفتیم بریم پاریس… تابستون بود و گرم… از صبح که از هتل بیرون اومدیم برنامه امون فقط گشتن و راه رفتن بود و دیدن مناظر. برای همونم یه کافه که داخلش نسبتا خلوت بود رو پیدا کردیم که صبحونه بخوریم. بیرون از کافه ها تمامش میز و صندلیها، گرفته شده بود. همه میخواستن بیرون و تو آفتاب باشن و بقیۀ مردم و عابرین رو نگاه کنن. همه جا سبز… هوای عالی و تمیز… هر کی رو میدیدی، با همراهاش، یه آبجوی خنکی چیزی سفارش داده بود و داشت از مناظر لذت میبرد. بالاخره یه جایی داخل کافه پیدا کردیم و نفری یه باگت با مخلفاتش سفارش دادیم و بعد از قهوه زدیم بیرون… هوا گرم و دلچسب بود و… نزدیکهای عصر بود که رسیدیم به یه خیابون که جمعیت توش موج میزد. از مغازه ها بگیر برو تا مردها و زنهایی که تو خیابون پورتره میکشیدن و… اونقدر همه چیز قشنگ بود که آدم حس نمیکرد چقدر راه رفته. خلاصه ساعتهای شیش و هفت بود که بعد از یه پیاده روی تقریبا ده ساعته تصمیم گرفتیم بشینیم و شام بخوریم و بعدش هم برگردیم هتل. وقتی برگشتیم ده ساعت پیاده روی کرده بودیم… نه چیزی خریده بودیم نه کار خاصی کرده بودیم نه… یه آخر هفته قرار بود اینجا باشیم. جمعه شب رسیدیم و یکشنبه شب هم قرار بود برگردیم… وقتی برگشتیم هتل اونقدر بهم خوش گذشته بود که خدا میدونه. پایان روز رو با سباستیان دست تو دست راه رفته بودیم و… وقتی از دوش گرفتنش برگشت، بهش گفتم حیف شد وقت نکردیم بریم شانزه لیزه… فردا بریم اونجا؟ گفت حواست نبود؟ آخرین خیابون شانزه لیزه بود دیگه… یادته نشستیم تو سوپ پیاز خوردی؟ گفتی چه خوشمزه اس؟ وقتی داشت تعریف میکرد برام انگار داشتم دوباره تو اون فضا و حس قرار میگرفتم و چه حس خوبی بود. لذت اون سوپ پیاز که به جز پیاز توش هیچی نداشت. به همراه چند تا تیکه نون که از یه باگت بریده بودن… امروز که به شانزه لیزه فکر میکنم فقط اون حسش تو سلولهام زنده میشه… برای من همه چیز زندگیم همینه… حالا اگه به یه ایرانی بگی سوپ پیاز خوردم و توشم گوشن موشت هیچی نداشت، اما لذت بردم… میگه حتما بدبخت پول نداشته استیک بخوره و کلسترول خونش رو از فرش به عرش برسونه…از روی همین چیزام میشه فهمید که من اصلا ایرانی نبودم و نیستم. برای ایرانیها فقط اسم هر چیزیه که مهمه… سکس مهمه با کی؟ با هر کی که داد یا زوری خفتش کردیم… اگه میخوای شاعرانه قدم بزنی باید حتما تو فلان خیابون باشه… یا تو فلان فصل… برای من برعکسه… اگه میخوام قدم بزنم حتما باید با اونی باشه که شاعر درونمو به جوش و خروش میاره… و اونموقع اس که قدم زدنمون میشه شاعرانه…یا… یه بار که پدرم اومده بود بهم سر بزنه با هم تو خونه تنها بودیم. پدر رفته بود دستشویی و من هم داشتم شام درست میکردم. یهو پدرم یه دادی زد تو حموم که فکر کردم تو حموممون سر بریده پیدا کرده شادی؟ اینا چیه؟ با عجله رفتم ببینم چی شده، که دیدم با عصبانیت کیسه و سنگ پا رو گرفته تو دستش و با چشمهای از حدقه در اومده داره نگام میکنه.-دختر تو تو اروپا زندگی میکنی اینجا هم دست از دهاتی بازیات دست بر نمیداری؟ اینا چیه؟برای من حموم کردن هم یه حسه… حس تمیز شدن… و تا زیر پاهامو سنگ پا نکشم و صورتمو با کیسه و سفید آب نشورم، حس تمیز شدن نمیکنم… نمیدونستم حتی حموم کردن هم اروپایی و دهاتی داره پدرم طوری کیسه رو گرفته بود دستش که انگار نجاست گرفته دستش… از اون به بعد وقتی پدرم می اومد همه چیزو قایم میکردم که دعوا راه نندازه… وقتی به پدرم فکر میکنم شاید دقیق پایان اتفاقات این ۳۸ سال بینمون یادم نباشه، اما اون حسی که یادم میوفته فقط صدای بلند و داد و بیداده و ترس… حس اینکه هیچوقت هیچ چیز کافی نیست………………………کنار آگوست دراز کشیده بودم. وقتهایی که تنهام و حشری و به آگوست فکر میکنم، اولین حس به چالش کشیده شدنه که یادم میوفته… حس با خودم آشنا شدنه… حس راحتیه… اما در واقعیت؟ سکس از عقب من با این آدم، به نظرم باید بره تو کتاب رکورد گینس. علاوه بر اینکه، موقع سکس از عقب میتونم بشینم جدول حل کنم از بس حشری نیستم، یک بار در میون هم درد داره. بار اول درد نداره… بار دوم انگار دارن توم سمباده میکشن جیغ میزنم در بیار… بار سوم کسالت باره اما درد نداره… بار چهارم رسما دارم با حضرت اجل خوش و بش میکنم و جیغ میزنم درش بیار درد داره… حالا انصافا نامردی نمیکنه و در میاره اما خوب… الان هم خسته از بار سوم، داشتم نفس نفس میزدم. اون حس خر حمالی سکس رو اصلا دوست ندارم… آگوست به پشت دراز کشیده بود و دستاش زیر سرش داشت سقف رو نگاه میکرد-شادی؟-بله؟-هفتۀ دیگه چهل ساله که سال آخر دبیرستان رو تموم کردم… بچه های اون گروه میخوان دور همدیگه جمع بشن و بعد چهل سال همدیگه رو ببینیم… دوست داری بیای؟-چهل سال؟ بیام بگم چند منه؟ کسی رو نمیشناسم که… بعدشم همه اتون قراره دانمارکی حرف بزنین… من قراره مث بز نگاتون کنم…-راستش… نمیدونم چه جوری بگم…-بگو آگوست… ما که با هم این حرفها رو نداریم… میدونی که از هیچ حرفیت ناراحت نمیشم…-راستش… خیلی وقته که میخوام یه تجربۀ اف ام اف داشته باشم… اما دوست دارم با تو باشه… چون خیلی پایه ای و خوشم میاد به هیچ چیز نه نمیگی…اگه بگم دو تا شاخ رو کله ام در نیومده بود دروغ میشه… اون قدر تعجب کرده بودم که نمیدونستم چی بگم… سکس؟ اونم با یه زن؟ از فکر اینکه یه خانم بخواد کارهایی رو که آگوست باهام میکنه بکنه، هیچ حسی بهم دست نداد. از اولشم میدونستم که لزبین نیستم… با صدای آگوست به خودم اومدم که ادامه داد-فکر اینکه دو تاییتون چهار دست و پا جلوی من قرار دارین و کونهاتونو دادین بالا… سوراخاتون جلوی چشممه… تو هر کدوم بخوام میتونم فرو کنم… اوووف… اون کس تو رو میلیسه وقتی من دارم از پشت تو کسش تلنبه میزنم… تو مال اونو میخوری و من دارم تو کونت عقب و جلو میکنم… راستش چون با توئه حس خوبی بهم دست میده از سکس سه نفره…میدونستم آگوست خان خروس نیس و نگرانی ای از اینکه خوب نتونه دو نفرو بکنه نداشتم… از همین حالا میتونستم تصور کنم چه بلایی قراره سر جفتمون بیاره. اما…-خوب بعدش؟-بعدش من و اون سینه های تو رو میخوریم و حشریت میکنیم…منو حشری میکنین؟ اونم این ریختی؟ داشتم به کسالت بارترین حرفهایی که یه نفر میتونه بزنه گوش میکردم.-خوب؟ اونوخ کیس خاصی رو در نظر داری؟ منظورم زنه اس…-راستش یکی هست… همونی که این جشنو تدارک دیده و تو سایت سکسی آویزون دعوتمون کرده… بیا نشونت بدم… میدونم ازش خوشت میاد…رفت و لپ تاپشو آورد و در حالیکه دستشو انداخته بود دور شونه ام و گاهی موهامو میبوسید که خرم کنه، رفت تو همون گروهی که زنه تشکیل داده بود. یه خانم بود اروپایی… چشمهای آبی… پوست خیلی سفید اروپایی… در کل میشه گفت خانم زیبایی بود اما نه بیشتر… دیدنش هیچ حسی رو درونم ایجاد نمیکرد.-میبینیش؟ خیلی خوشگله نه؟با تکون سرم موافقتمو اعلام کردم. خانم خوشگلی بود. اما تصور این که بخوام حتی یه لیس به کسش بزنم… اونم مجانی و فقط واسه لذت؟ حالا اگه میگفتن در ازای این سکس بیست میلیون کرون بهت میدیم، شاید… اما مجانی و فقط برای تحقق فانتزی یه کسخل؟ اصن حرفشم نزن-میشه اعضای گروهتونو ببینم؟-آره…داشتم نگاه میکردم. مردها و زنهای دانمارکی همه سن بالا و راست کار خودم. هر چی به زنها احساسی نداشتم، همونقدر به مردهای گروه داشتم. فکرشو بکن؟ یه گنگ بنگ درست و حسابی با مردهای سن بالا… راستش بدون تعارف و با یه نگاه اجمالی، هیچکدوم به پای آگوست نمیرسیدن. اون حسی که بار اولی که آگوست برام پیغام فرستاده بود کاملا یادم بود. همه چیزش خواستنی بود. همون لحظۀ اول دلم خواستش. نه به خاطر جذاب بودنش… یه حسی رو توم بیدار کرد. حس هیجان… حتی وقتی گفت میدونی اگه یه جاسوس گیر یه ژنرال دانمارکی بیوفته چه بلایی سرش میاد، هم به چهره اش می اومد… اما اینای دیگه؟ نه اینکه بگم دختر پاکی ام و چه میدونم… نه… تازه به قول پدرم هم که بدترین تربیت دنیا رو دارم و مثل بچه های مردم نیستم… اما خوب تو فانتزی خودم که کسی نیست منو قضاوت کنه، همیشه از یه سکس ام اف ام با دو تا مرد سن بالا بدم نمی اومد. اونم نه خود سکسش. اون بازی اولش… بازی پلیس خوب… پلیس بد… یه دو تا چک ملایم خوردن… اسپنک شدن… بازجویی شدن… حس بی پناهی… اگه به من بود یه سناریو برای سکسه مینوشتم و میدادم بخونن و حفظش کنن… اگرم کسی نقششو خوب ایفا نمیکرد مث مهران مدیری کونشون میذاشتم. با بازی من به مراد دلم میرسیدم و سکس تهش هم مراد دل اونها بود… سگ خور… اما خوب این فانتزیه… جایی که فقط خودمم… هیچ احساسی نیست… همه چیز عادته… یا آها یه دراگ دیلرم که گیر زندان بانها افتاده… نمیدونم چه مرگمه که این خشونت در افکارم اینجوری پیچ و تاب و گره خورده… اما خوب… دست خودم نیس… از این فانتزی لذت میبرم… نمیخوای؟ دوس نداری؟ ازم شکایت کن… (نیشم بازه… شکایت کن ببینیم کجا رو میگیری)-خوب؟ نظرت چیه؟ میتونیم امتحان کنیم فانتزیمو؟-مورد نداره… بعدش هم نوبت منه…-نوبت تو؟-آره دیگه… راستش از این آقاهه خیلی خوشم اومد… خیلی جذابه… وقتی با این زنه تموم شدیم، یه شب هم با این آقاهه قرار میذاریم… ام اف ام… فکرشو بکن؟ دو تاییتون سینه هامو بخورین… اون آلتشو تو دهنم عقب جلو کنه و تو هم از پایین لیسم بزنی… بعدش اون بخوابه اول… بعدش من بشینم رو آلتش و بعدشم تو از پشت فرو کنی تو کونم… اوووف فکر کنم خیلی خوش بگذره بهمون… فکرشو بکن؟ هر دو تاتون در آن واحد پایان سوراخهای منو پر کردین… دارین توم تلنبه میزنین…حسادت صداش اونقدر واضح بود که به سختی خودمو کنترل کردم که نخندم-چرا من باید پشت باشم؟ چرا میخوای رو به اون باشی؟ یعنی اینقدر ازش خوشت اومده؟-نه پدر فقط فانتزیه که میخوایم عملی کنیم… اول فانتزی تو بعد مال من… مگه چیزی میشه؟لپتاپشو بست. میدونستم حالشو گرفتم. اون حسی رو که نباید توش ایجاد میکردم، به نهایت درجه ایجاد شده بود. داشتم از خنده میترکیدم اما خودمو کنترل کردم. مردک حسود پس چی فکر کردی؟ فکر کردی اگه اون حس اولیه رو ندیده بگیری، پس یعنی نیس؟ نه عزیزم… هست… خوبشم هست… اون حس اضافی بودن… اون حس منظورش از این حرکت چی بود الان؟ اون حس چرا من باید پشت باشم؟ نکنه منو دوست نداره که روش به اونه؟ اون حس عدم امنیت… اون حسی که راحتیتو ازت میگیره و باعث میشه روحت ارضا نشه… فکر کردی من چه حسی بهم دست داد وقتی فانتزیتو مطرح کردی الاغ؟ نکنه من کافیش نیستم؟ نکنه کم گذاشتم؟ به اندازۀ کافی تنگ نیستم براش؟ نکنه ازم خسته شده؟ حالمو بگیری… حالتو میگیرم…-خوب؟ بلیطو برای کی بگیرم آگوست؟-گفتن فقط بچه های کلاس دور هم جمع میشن… هیشکی خانم یا شوهرشو نمیاره…عه؟ فکر کنم این اف ام اف تا مدتها فراموشت نشه آگوست خانپایاننوشته ایول

تازه در نیروی پلیس استخدام شده بودم. یک همکار خانم داشتم که بسیار توی کارش وارد بود. توی اداره می گفتند که اون می تونه در هر شرایطی موفق بشه. اسمش فاطمه حسینی بود. فامیل دور آقا. مغرور، از خود رازی و فوق الاده نظامی. البته خوشگلیش که دیگه جای خود. توی اداره آقایون وقتی می خواستن بین خودشون در موردش صحبت کنن بهش می گفتن فاطی کماندو. ولی کسی جرات نداشت پیش خودش این اسمو بگه. فاطی، در تیر اندازی بالاترین نمره رو داشت. دارای کمربند سیاه کاراته و دان دوی تکواندو بود و در چند رشته رزمی استادی بود برای خودش. در یکی از ماموریت ها قرار شد من، فاطی کماندو و یکی دیگه از خانما به اسم پری وارد عمل شیم. چون مجرمین بیشتر خانوم بودن این ترکیب رو انتخاب کرده بودیم. پری درست برعکس فاطی بود. اصلن مغرور نبود و راحت با آدم شوخی می کرد. یکم ساده لوح به نظر می اومد. راحت می شد سرش کلاه گذاشت. مثلا چندتا از بچه های اداره میگفتن چندبار بردن کردنش، ولی خانم خوبی بود.وارد یک ساختمون شدیم و تعدادی از قاچاقچی ها رو دستگیر کردیم. بین قاچاقچی ها دوتا جنده لاشی هم بود که برای خوشی آورده بودن دور همی بکنن. من و فاطی داشتیم قاچاقچی ها رو بازرسی می کردیم تا جای رئیسشون رو بگن. پری هم داشت جنده لاشی ها رو باز رسی می کرد. رفتم ببینم اون چی می پرسه که دیدم راحت باهاشون صمیمی شده و در مورد وسایل آرایشی که استفاده کردن ازشون سوال می پرسه. همین طور که بهشون نزدیک تر می شدم بحثو تا رابطه سکسی خودش و دوس پسر دوره دانشگاهش کشونده بود. دیدم وضع خرابه همون جوری پاورچین برگشتم عقب پیش فاطی. دیدم یکیشونو مغور آورده. اون موقع بود که دیدم فاطی که میگن یعنی چی. یعنی میشل یئونی بود برای خودش. یکیشون گفت آدرس محل رئیسو بلده و می تونه ما رو اونجا ببره. فاطی گفت شما همین جا بمونید اینا فرار نکنن تا من با این یارو برم رئیسشون رو دستگیر کنم. من هر چه قدر گفتم که من برم تو کت فاطی نرفت. پری گفت نگران فاطی نباش اون کارشو خوب بلده. فاطی رفت به آدرسی که رئیس قاچاقچیا اونجا بود.من و پری چند دقیقه نشسته بودیم و منتظر خبر از فاطی بودیم. از حرفای زنانه ی بین پری و اون جنده لاشی ها هم من و هم اون قاچاقچی ها اعصابشون خرد شده بود. یهو پری گفت، فاطی توی تلگرام آن شد. آره خود فاطی بود. اون توی یک پشت بوم بود. و با یک تماس تصویری با ما در تماس بود. گفتم فاطی الان دقیقا کجایی اگه نیاز به کمک شد به بچه ها بگم بیان. گفت نه پدر من اینا رو تنهایی دستگیر می کنم نیازی نیست. گفتم خوب تو آدرسو بگو. گفت وقتی اومدم توی گزارش می نویسیم. الان وقت گپ زدن با تو رو ندارم. فاطی دوربین گوشی رو به خودش بست و به حالت عنکبوتی از یک دیوار پایین اومد. عین یک عنکبوت. بعد رس ید به یک پنجره. از تو که نیگا کرد دید چند تا قاچاقچی اون وسط نشستن و دارن صحبت می کنن. فاطی گفت بچه ها دوربین رو می زارم اینجا پشت پنجره. میرم تو دستگیرشون می کنم. خوب نگاه کنید تا قشنگ حرکتامو یاد بگیرید.فاطی همونطور که گفته بود گوشی رو گذاشت بیرون پنجره. بعد از توی پنجره رفت تو. اینطوری ما میدیدیم که فاطی چطور اونا رو دستگیر می کنه. یهو پری داد زد آفرین فاطی کماندو. که یهو دهنشو بست گفت وای خدا کنه نشنیده باشه. وقتی فاطی وارد شد به محض ورود دستاشو برد بالا. آخه اون پنج نفر که مسلح نبودن پس چرا فاطی این کارو کرد. چند لحظه بعد دیدیم بیست سی نفر اومدن اون وسط، همشون مسلح بودن. نگو اینا همه شون کنار دیوار سمت پنچره بودن فاطی اینا رو ندیده بود. یکی شون اومد مانتوی فاطی رو در بیاره. فاطی یه حرکت جکی چانی اومد طرف پخش زمین شد. پری گفت این یارو اصلن رنگ شلوارش با پ یرهنش نمی خونه. من جای فاطی بودم زنده زنده طرفو می سوزوندم با این سلیقه آشغالش. یکی دیگشون که خیلی هیکل درشتی داشت، از پشت دستشو گذاشت بین پاهای فاطی و فاطی رو بلند کرد. فاطی بدنش به لرزه افتاد و کنترل خودشو از دست داد و داد زد. پری با ذوق و شوق گفت وای طرف چه قد زود هات اسپات فاطی رو پیدا کرد. من خودم نیم ساعت کار می کنم تا هات اسپاتمو پیدا کنم. بعد یکی دیگه شون سریع دست بند فاطی رو در آورد و دستای فاطی رو باهاش بست.چند ثانیه طول نکشید که دسته جمعی اومدن فاطی رو لخت کردن. پاهاشو از هم باز کردن و جالب بود که کس و کونش به نظر خیلی تنگ می اومدن. بیست سی نفری بودن. همشون لخت شدن. بینشون دعوا شد. اون میگفت اول من اون میگفت اول من. اونی که همون اول پخش زمین شده بود بلند شد اومد بکنه کس فاطی که فاطی یک لگد محکم زد تو دهنش و طرف دوباره پخش زمین شد. پری گفت دیدی فاطی هم از سلیقه این یکی خوشش نیمیاد هی می زندش. همه شون ترسیدن و چند قدم رفتن عقب. فاطی دستاش بسته بود و لخت وسط بیس سی نفر دراز کش رو زمین بود و اونا دورش بودن و کسی جرات نداشت بره نزدیکش. یه لحظه خواستن نزدیک شن که فاطی گو زید، همشون دوباره از ترس یک قدم عقب رفتن. پری بهم گفت وای چه جالب عین صحنه فیلم خشم اژدهای بروسلی که ژاپنیا از دور بروسلی یه قدم عقب رفتن یادته اون فیلمو؟ گفتم تو چرا موقعیتو درک نمی کنی پری. الان وقت شوخی نیست. بعد پری یه قیافه عین قیافه خانم شیرزاد به خودش گرفت و گفت آره داشتم شوخی می کردم. یهو نگا کردیم دیدیم نه فاطی رو دارن می کنن. یه کیر تو دهنش بوود. یه کیر تو کونش. یه کیر تو کسش. پری گفت وای چه جالب عین اون صحنه های گنگ بنگ توی فیلمای پورن که بیس سی تا مرد می افتن رو یه خانم یادته. که یهو متوجه سوتی خودش شد گفت همینایی که این غربی های منحط ملعون می سازن.همین جور که داشتیم فیلمو نیگا می کردیم پری کیر یکی از مردا رو نشون داد گفت اه، عین مال سرهنگ عبداللهیه اصلن ازین مدلیاش خوشم نمیاد. بعد نیگا کرد به یکی از جنده لاشی ها اونم با صورت تایید کرد و بعد گفت آره وقتی میره تو حال نمی ده به آدم. بعد پری دوباره متوجه سوتیش شد و در حالی که سوت می زد این ور اون ورو نیگاه کرد که یعنی مثلا چیزی نگفته. همین جور که داشتیم فیلمو نیگا می کردیم دیدم پری داره با یکی از جنده لاشی ها لب میره. دوباره متوجه شد گفت ای پدر یه لحظه قاطی کردم. دیدم این پری خیلی خله گفتم پس بزار منم ازش استفاده ای ببرم.در یک چشم به هم زدن شلوارمو در آوردم و کیرمو بردم سمت دهنش. گفت وای چه جالب تا حالا وسط یه ماموریت سری با یه همکار، سکس نداشتم. گفتم حالا کجا شو دیدی. بعد کیرمو نیگا کرد گفت وای من اینجوریشو دوس دارم. همشو کرد تو دهنش. بعد گفت می خای تو کونم کنی یا تو کسم. گفتم هر کدوم رو دوس داری. گفت من کسو دوس دارم. کردم تو کسش. وسط سکس گفت، اگه تنگ نیس خجالت نکش بکن تو کونم. گفتم باشه کردم تو کونش که دادش رفت هوا. یه لحظه ترسیدم که یکی از قاچاقچی ها میخاد فرار کنه شکه شدم کیرم سریع جابه جاشد که کون پری خونی شد و شروع کرد به گریه زاری کردن. دیدم نه طرف داره یکی از جنده لاشی ها رو می کنه. پری اون قدر خشگل بود که قاچاقچی ها ترجیح دادن فرار نکنن و صحنه سکسی ما رو ببینن. یهو یکی از قاچاقچی ها اسلحه منو گذاش رو پیشونیم و گفت درش بیار حالا نوبت ماست.به دستام دست بند زدن و منو بردن کنار و افتادن رو پری. همین طور که یه کیر تو کسش، یه کیر تو کونش و یه کیر تو دهنش بود و دو نفر هم داشتن ممه هاشو می مکیدن کیررو از دهنش در آورد و نفس نفس زنان گفت، وای چه جالب مثلا تو شوهر منی، اینا هم دارن جلوت منو می کنن، عین فیلمای بیغیرتی. بعد طرف دوباره کیر شو کرد تو دهن پری و ادامه داد. چند ثانیه بعد پری دوباره کیرو از دهنش در آورد رو به من کرد و گفت صبح وقتی دیدم با تو ایم قرص ننداختم. طرف دید پری هی داره وقفه ایجاد می کنه که یه چیزی رو به من بگه، پس برای اینکه توی کارش وقفه ای به وجود نیاد اومد یه ضربه زد تو سرم و من بیهوش شدم. دیگه چیزی یادم نیومد.شش هفت ماه بعد توی اداره بودیم که یهو دیدیم فاطی و پری همزمان دارن داد می زنن. هر دوشون همون جا بچه دار شدن. اصلن متوجه نشده بودن که باردارن. بعد از اون، فاطی خیلی داغون شده بود. ولی پری عین خیالش نبود. میگفت، از کجا معلوم، حضرت مریمم کاری نکرده بود ولی حامله شده بود.سایر داستانهای من در شهوانیمن و خانمم اتوبوس اشتباهیطنز خداوند (به سبک فردوسی)گفتار اندر آفرینش آدم (شعر)و چند داستان دیگرنوشته fazijoon123

این داستان رو من با اجازه مهدی یکی از دوستانی که تازه باهم آشنا شدیم میزارم تا تلخی یک زندگی و عواقبی که سکس محارم در پی داشته برای مهدی رو منتقل کنم تاشاید با خوندن این داستان اونهایی که فانتزی محارم دارند کمی به عواقب کار فکر کنند و امید به این که این کار قبیح رو از فکر و ذهنشون دور کنند . اما بریم سراغ داستان . اینکه چی شد من با مهدی آشنا شدم و چطور باهم صمیمی شدیم که داستان زندگیش رو برام تعریف کرد رو به عنوان مقدمه توضیح بدم . سال ۸۳ پدر من سکته مغزی کرد و یک لخته خون توی سرش بود که حاضر نشد جراحی کنه و دکتر گفت عواقب بدی قطعا در انتظارته و احتمال مردنت زیاده . اون موقع ۶۹ سالش بود کوه غرور و خدای لج باز ها بود و حرف هیچ کسی رو هم قبول نمیکرد . باید در کنار فیزیوتراپی بابت لمسی پاش داروهایی که برای ازبین بردن لخته خون بود رو میخورد . اون موقع من ۲۱ سال بیشتر نداشتم و دانشجو بودم که مجبور شدم بخاطر تک پسر و بچه آخر خونه بودن ۲ ترم از دانشگاه مرخصی بگیرم . من یک خواهر بزرگتر از خودم دارم که حدودا ۱۶ سال اختلاف سنی داریم و بخاطر کارش که سرممیزی مالیاتی هست و مادام در حال ماموریت هست و از طرفی هم ۲ تا بچه داره و حساسیت کاریش نمیتونست وقت بگذاره برای پدرمون . گذشت بعد حدود ۵ ماه از آب درمانی و فیزیوتراپی دوباره پدرم سرپا شد ولی هنوز تو تکلم دچار اختلال بود و به طرز عجیبی پرخاش گر شده بود . من با دکترش صحبت کردم برام توضیح داد که توی آخرین نوار مغزیش امواج غیر طبیعی وجود داشته و مغز بخاطر سکته ضعیف شده و اگر با برطرف شدن اون لکه این امواج حذف بشن و تحت مراقبت قرار بگیره احتمال اینکه دچار اختلالات بیشتر بشه کمتره . گذشت حدود یک سال داشت میشد و بالاخره مجاب شد که جراحی کنه و عمل هم خوب سپری شد و تا حدودی خیال من راحت بود و میتونستم برگردم دانشگاه و این ۳ ترم مونده رو هم بگذرونم تا کارشناسی لعنتی رو بگیرم . مدرکی که هیچ ارزشی نداشت برام چون واقعا خروجی مثبتی تو بازار کاری نمیدیدم . این حرف من رو بچه هایی که ای تی خوندن خوب درک میکنن . دانشگاه من تموم شد و خوشحال از اینکه پدرم هم مشکلی نداره و بهتر از همیشه هست مشغول کار و زندگی شدم ، ۶ سالی گذشت که دوباره حال پدرم بهم ریخت و اون امواج غیر طبیعی دوباره و با شدت بیشتری برگشته بودند . بعد از کلی دوندگی مشخص شد که دچار پیر مغزی شده و آب میان بافتی سلول های مغز در حال کاهش هستن و به مرور بخش های درگیر از کار میفتن و در آخر روان پریش میشه و مشاهیرش رو از دست میده که عاقبت همین هم شد و ۳ سال بعد این اتفاق براش افتاد . اما من دلم نمیومد تو خونه نگهش ندارم و بگذارمش آسایشگاه و بستری بشه و خودم ازش مراقبت میکردم . بعد حدود ۹ سال و خراب شدن بازار کار و نداشتن رضایت از وضعیت و اینکه آدمی بودم که تشنه درس خوندن و یاد گرفتن و ایجاد تغییر و رسیدن به اهدافی که تو ذهنم می پروروندم باعث شد کنکور ارشد شرکت کنم و با کلی درس خوندن و تست و آزمون آزمایشی رتبه زیر ۴۰۰ بیارم و دانشگاه امیرکبیر تهران رشته تجارت الکترونیک قبول بشم . شروع دانشگاه من به نوعی باعث شد که غفلت کنم . یک روز دانشگاه بودم که از بیمارستان زنگ زدند بهم که دو نفر رو آوردن اینجا که به علت مسمویت با گاز تو وضعیت خوبی نیستند و شماره شما رو به عنوان پسرشون تو گوشی برداشتیم و تماس گرفتیم که خودتون رو سریع برسونید . نفهمیدم چطور رانندگی کردم که نیم ساعت نشد رسیدم کرج و رفتم بیمارستان . بعد از رفع خطر و بهبودی حال پدر و مادرم که حدود ۵ روزی طول کشید متوجه شدم پدرم رفته گاز رو باز کرده و کتری گذاشته تا چای درست کنه ولی گاز رو روشن نکرده و همین باعث مسمومیت گازی شده بود . پدرم رو به ناچار با تصمیمی که من و شوهر خواهر و خواهرم گرفتیم بستری آسایشگاه کردیم . مهدی توی همون آسایشگاه بود و من به مرور با رفت و آمدهام و سر زدن های پیوسته به پدرم با مهدی دوست شدم و این دوستی هر بار پر رنگ و پر رنگ تر میشد که موجب صمیمت بین ما شده بود . از مهدی براتون بیشتر بگم پسری با قد و اندامی متوسط و ورزیده و پر و صورتی بود که جای زخم چاقویی مورب ، که از زیر چشم چپش شروع و تا نزدیکی خط ریش صورتش ادامه پیدا کرده بود هم باز نمیتونست از زیبایی چهره مهدی کم کنه . به عنوان بیمار بستری شده بود و نزدیک یک دهه تو آسایشگاه بود و با وجود بهبودیش ولی بخاطر جایی نداشتن و علاقه قلبی خودش برای کمک کردن مونده بود و هربار میخواستن این پسر رو مرخص کنند از روی عمد برنامه ای میریخت و اجرا میکرد که مجبور به نگهداریش میشدن . یک روز که رفته بودم آسایشگاه دقیقا مصادف با دعوای مهدی و دیوونه بازی هاش برای موندن بود که باعث جلب توجهم شد . بعد از ملاقات با پدرم که دیگه حتی قادر به شناختن من نبود خیلی دمق و غمگین اومدم بیرون و یه نخ سیگار در آوردم از پاکتم که روشن کنم دیدم دستی از پشت زد روی شونم و صدایی دو رگه و مخملی گفت برادر اینجا سیگار غدغنه وقتی برگشتم دیدم مهدی هست یهو از حال خودم خارج شدم و جا خوردم که گفت نترس من دیوونه نیستم این هم شوی امروز من بود که اینجا نگهم دارن . گفت طالبم باهم سیگار بکشیم و حرف بزنیم تا از این حال و هوا دربیای ، رفتیم پشت ساختمان دوم انتهای باغ آسایشگاه جایی که کسی رد نمیشد و دوربینی هم نداشت سیگار روشن کردیم و مشغول کشیدن بودیم و از وضعیت بد پدرم گفتم . پدری که دیگه ۸۰ سالش شده بود و به قول مهدی هم عمرش رو کرده و هم از زندگیش لذتش رو برده و آخر پیری درد و رنجیه که آدم ها دچار میشن تا به واسطه اون دلیلی برای مردن داشته باشن . با صحبت هاش حسابی من رو آروم کرد ولی حین صحبت باهاش متوجه تیغ زدگی های مکرر روی مچ دستش شدم . نگاهم رو فهمید و گفت داستانم خیلی طولانیه و امروز موقعیت خوبی نیست برات تعریف کنم تو خودت الان بخاطر پدرت تو شوکی . باز هم همدیگه رو میبینیم .خداحافظی کردیم و رفتم و هفته بعد این بار به عشق مهدی و کنجکاوی ذهنم رفتم و پدرم رو هم دیدم که روی تخت دست و پاهاش رو بسته بودن تا به خودش آسیب نزنه و سرش پر از بخیه بود که مهدی برام تعریف کرد با سر محکم میزد تو دیوار و اون بوده که کنترلش کرده . اما دستان زندگی مهدی رو از زبان خودش نقل میکنم پدرم یک مهندس متالوژی نابغه بود و اوایل جنگ تونست یک قطعه مهم لاجستیکی رو برای صنایع دفاع تولید کنه و اون جرقه ای بزرگ توی زندگی مون ایجاد کرد و باعث شد وضع مالی مون هر روز بهتر بشه تا اینکه بعد از جنگ و سال ۷۱ پدرم کارگاه خودش رو زد و کارگاه به مرور تبدیل به کارخونه شد و ما از یک آپارتمان توی ونک به ویلایی توی نیاوران رسیدیم و زندگی بهتر از این نمیشد روی خوش به ما نشون بده ولی همیشه عمر خوشی ها کوتاهه . پدرم از یه آدم با کلی نبوغ به یک پولدار خوش گذرون تبدیل شد . کوکائین میکشید مشروب میخورد و اعتیاد به الکل پیدا کرد و در کنارش قمار رو شروع کرد . ما طی یک سال همه چی رو از دست دادیم . پول کارخونه ماشین خونه همه چیز پای میز قمار به باخت و فنا رفته بود و قمار آخر پدرم سر خواهر ۱۸ سالم مریم بود که تازه نامزد کرده بود . وقتی اون حروم زاده در نبود پدرم اومده بود خونه که خواهرم رو به زور با خودش ببره مادرم کتک خورده بود ازش و برای دفاع از دختر و ناموسش با تفنگ شکاری پری که روی دیوار پذیرایی آویزون بود به اون حرومی شلیک کرده بود و مرتکب قتل شده بود . مادرم رو بازداشت کردن و ۸ ماه زندان بود تا حکم نهایی رو دادن و با کلی پولی که داییم بخاطر وکیل داده بود بالاخره تبرئه شد و آزاد شد و همون روز اول سرپرستی ما رو از پدرم صلب کردن و بخاطر قمار و فساد اخلاقی و اعتیاد به الکل بازداشت شد . با این اتفاق هایی که پیش اومد نامزدی خواهرم بهم خورد و مریم دچار افسردگی شدید شده بود که یک روز که از دبیرستان اومده بودم خونه دیدم داره قرص میخوره که مانعش شدم و بهش آب و ریکا دادم تا بالا آورد قرص ها رو و به خانم داییم که طبقه پایین خونشون رو بهمون داده بود خبر دادم . خانم داییم اصلا دوست نداشت ما مزاحمش بشیم و با اکراه کاری برامون میکرد و خیلی حس ننگینی میکردیم و اون روزها حقارت و خفت سختی رو میکشیدیم . بعد از بهتر شدن حال مریم باهاش صحبت کردم که چرا قرص خوردی که برام تعریف کرد امین نامزد سابقش مخشو زده و توی دوران نامزدی شون پردش رو زده و ازش میگه عکس داره و هر بار تهدیدم میکنه و مجبورم میکنه که باهاش سکس کنم و دو ماهه که پریود نشدم و باردارم و یه حروم زاده تو شکمم ازش دارم . بوسیدمش و دلداریش دادم و نوازشش کردم و تو ذهنم نقشه میکشیدم چطوری مادر امین رو بگام که پام گیر نباشه . به هر طوری بود یکی رو پیدا کردیم که بچه رو قبل روح گرفتن سقط کنه برامون تا مریم از این فشار و عذاب روحی راحت بشه . مادر یه قلک داشت برای روز مبادا کنار گذاشته بود . موقعی که برگرده برای اجاره یه خونه نقلی از اون استفاده کنیم و امانت دست داییم بود . من بدجوری پول لازم داشتم و مجبور شدم ۳ تا از اون سکه های بهار آزادی رو کش برم برای خرج برنامه انتقامم از امین . طی این مدت هم با کلی آدم لات و گنده لوتی رفیق شده بودم که وقتی جریان انتقام ناموسی رو مطرح کردم بهشون عجیب پایه شدن تا خواهر ناموس امین رو بگاییم . امین آدم هوس بازی بود و برای تله گذاشتن حامد یک فکر خوبی به سرش زد گفت من یه خانم صیقه ای عجیر میکنم که بیاد روی امین کار کنه و به بهانه سکس بیاردش به مکان مون و اون موقع هست که موش به تله میفته . صادق که بچه منیریه بود گفت من یه خونه جور میکنم برای یک روز و انقدری اوکی هست طرفم که حتی اگه اون بچه بچه کونی مکان رو هم یادش بمونه کسی اثری از ما پیدا نمیکنه همه چی جور بود واسه انتقام گرفتن . امین روز موعود به تله افتاد و وقتی اومد تو مکان ۸ نفری گرفتنش و به جرم تجاوز به خواهرمون تا جایی که جا داشت کتکش زدن و بعد تک تک بهش تجاوز کردن و صادق به رفیقاش گفته بود امروز کون بالاشهری مفت داریم و هرکی میکنه پاشه بیاد مادر امین گاییده شد و بیش از ۱۸ نفر کردنش و ازش عکس و فیلم گرفتن که نتونه جیک بزنه ، آخرین نفری که ترتیب امین رو داد خودم بودم حسابی جر خورده بود و آش و لاش شده بود سوراخش پاره شده بود و قشنگ خون و آب کیر قاطی ازش بیرون میزد . رقبت نکردم بکنمش تنها کاری که کردم چاقو رو کردم تو کونش و به اندازه سوراخی که جر خورده بود جرش دادم و یه بسته پنبه رو فرو کردم داخلش و جمعش کردیم از خونه بردیمش بیرون و یه جای پرت بردیم انداختیمش و برگشتم خونه و جریان رو برای مریم تعریف کردم و باعث شدم بعد از ۵ ماه بخنده و اون حس انتقام و بغض توی دلش فروکش کنه . امین تو محله سابقمون شهره شد و پدرش هر کاری کرد نتونست شکایتش رو پیش ببره و امین شد لکه ننگ خانواده که آخر پدرش برای ندیدنش فرستادش آلمان زندگی کنه بعد از ماجرای انتقام مریم و من خیلی صمیمی شدیم و توی اون نیم طبقه ۴۰ متری که اتاقی نداشت ما کنار هم بودیم و شب ها توی هال میخوابیدیم . تابستون بود و هوا گرم شده بود من بدون عرقگیر و فقط با یه شلوارک میخوابیدم و مریم هم لباسش تاپ و دامن بود و خیلی شبها میامد برای آرامش گرفتن و راحت خوابیدن من رو بغل میکرد . بوسیدن های ما شروع شد کم کم و از بوسه به لمس کردن بدن هم و بعد هم آغوشی و سکس رسیدیم و من براش همه ‌کاری تو سکس میکردم تا اوج لذت رو تجربه کنه و با دیدن عشق و لذت اون من هم لذت میبردم . این سه ماه گذشت و مادرمون آزاد شد و با برگشتنش زندگیمون رنگ و بوی تازه ای گرفته بود . من معافیت کفالت گرفتم و از دغدغه خدمت رها شدم و با مادرم کار میکردیم و یک خونه نقلی اجاره کرده بودیم و همه چی رو باهم از نو میساختیم . با برگشتن مادرم من و مریم فرصت به سختی گیر میاوردیم تا باهم بخوابیم و سکس کنیم و هر دومون تو کف بودیم تا اون روز کذایی که من مسموم شدم بخاطر خوردن کنسرو سر کارم و حالم بد بود که صاحب کارم زود مرخصم کرد و یه ماشین گرفت برام و من رو فرستاد خونه . یکم مریم آبلیمو داد خوردم و پشتم رو مالید و انگشت کرد و گلاب به روت بالا آوردم و سبک شدم و کم کم حس کردم حالم بهتر شده . مریم من رو برد توی حمام و زیر دوش آب سرد من رو شست و اومدیم بیرون متوجه زمان نبودیم و هر دو لخت با حوله پیچیده دورمون روی کاناپه وسط هال به جون هم افتاده بودیم و حسابی غرق شهوت شدیم و به کل یادمون رفته بود که هر لحظه ممکنه مادرمون برگرده با صدای همزمان یا خدا و چرخش در به خودمون اومدیم که دیدیم مادرمون تو چارچوب در خشکش زده و دستش روی قلبشه و صحنه سکس من و مریم رو میبینه چند لحظه بعد بی حال افتاد زمین و وسایل خرید توی دستش رها شدن وسط خونه . ما توی بد وضعی بودیم و نمیدونستیم چیکار باید بکنیم و تنها کاری که کردیم زنگ زدیم اورژانس و خونه رو جمع کردیم و حاضر شدیم و مادرم رو رسوندیم بیمارستان .سکته قلبی کرده بود ولی خوشبختانه خفیف بود و خطر رد شده بود و ده روز بعد مرخص شد و آوردیمش خونه . تو بهت اون صحنه مونده بود و دچار شوک عصبی شده بود تا وقتی که فوت کرد طی این یک ماه دیگه با من و مریم حرف نزد و حتی نگاهمون هم نمیکرد و مرگش بد داغی روی دلمون گذاشت . مریم طاقت نیاورد من و خودش رو مستحق مرگ میدونست و پاک هر دو داغون شده بودیم . زندگی دوباره لبخندش رو از ما دزدید و تباهی جایگزین لحظه هامون شد . دیگه هیچ چیزی تسکینمون نمیداد و هر دو افسردگی شدیدی گرفتیم . طوری شد که مریم مرگ موش خریده بود توی غذا ریخت و اون شب شام آخر رو کنارش خوردم . مریم و من راهی بیمارستان شدیم و متاسفانه خواهر نازنینم دوام نیاورد و مرد و آخر خودش رو از ننگ زندگی و بند فشار و سختی خلاص کرد . اما من سگ جون تر از این حرفها بودم و روزگار بدجور دلش میخواست من بمونم و تا جایی که جا داره تقاص پس بدم از بیمارستان که دیگه بخاطر خودکشی پای پلیس وسط کشیده شد من تحت درمان قرار گرفتم و نقش بازی میکردم تا از شر مشاوره کذایی خلاص بشم و دو سال تحت نظر روانپزشک قوه قضائیه بودم و بعد دیدم نمیتونم به زندگی عادی برگردم و جایی برای من نبود . خواب و بیداریم مرگ مریم و مادرم جلوی چشمام بود ، تصمیم گرفتم من هم تموم کنم به نظر خودم تحمل جهنم اون دنیا راحت تر از جهنم این دنیام بود . رگ هام رو با تیغ زدم هر رگم رو هم افقی و هم عمودی بریدم که ۴ طرفه پاره بشه که مطمئن بشم از مرگم ولی نمیدونم چطور شد چشم باز کردم دیدم زندم هنوز و توی بیمارستانم و دختر داییم کنارمه .ازش بخاطر مانع مرگم شدن متفر بودم و هرچی از دهنم در اومد بهش گفتم . من با دو بار سابقه خودکشی منتقل شدم به آسایشگاه و تحت برق درمانی قرارم دادن و کلی قرص بهم میدادن . این هم نوع دیگه ای از مردن بود برام مردنی دنباله دار و تحت عذاب و رنج زیاد . شش سال گذشت تا دکتر بصیرت به این مرکز منتقل شد . باعث شد من بهتر و بهتر بشم . اما حرف نمیزدم حتی یک کلمه یاد فیلم laying birds افتادم که مرده میگفت من دیگه انسان نیستم دیگه حرف نمیزنم میخوام درست مثل پرنده ها باشم ، دقیقا مثل همون رفتار میکردم و حرف نمیزدم و هیچ کدوم از فامیل هام رو هم تقاضای ملاقاتشون رو قبول نمیکردم . با اومدن دکتر خوب شدم و با رفتنش از این مرکز دوباره یه حالت جنون بهم دست داد و دچار یک فوبیای زندگی اجتماعی شدم و اون بیرون جایی هم برای من نیست ، دیگه ۳۷ سالمه و هیچی برای ادامه دادن ندارم جز اینکه اینجا بمونم و دلخوش و سرگرم باشم به کمک کردن به این بندگان خدایی که میبینی و این دنیای انتخاب شده منه و قراره یک روز همین جا بمیرم .ببخشید داستان اروتیکی نبود و کمی طولانی شد . دلم نیومد چیزی رو از قلم بندازم . امیدوارم کاستی های نگارشی رو بر من ببخشید . مرسی از اینکه وقت گذاشتین برای تک تکتون آرزوی سلامتی دارم ارادتمند شما هاوش

این داستان ترجمه شده، است.(voodoo dick)مرد تاجری بود که داشت برای یه سفر تجاری طولانی آماده می شد. آقای تاجر میدونست زنش یه عشوه گر قهاره، یه لاس خانم بی مثال. پس به این فکر افتاد که یه چیزی برای همسرش بخره که اونو به خودش متعهد نگه داره چون اون اصلا از تصور زنش در حال دادن به یه مرد دیگه خوشش نمی اومد.برای همین به یه مغازه فروش اسباب بازی های جنسی رفت و شروع کرد به وارسی کردن محصولات فروشگاه. فکر کرد شاید از این عروسکای سکسی شبه مرد برای زنش بخره، ولی خب اگه زنش از یکی از اینا استفاده میکرد تفاوت چندانی با خوابیدن با یه مرد دیگه نداشت. به قسمت کیر مصنوعیا رفت و به اونجا هم یه نگاهی انداخت تا یه چیز خاص برای ارضاء همسرش پیدا کنه. در همین حین شروع به صحبت با فروشنده درباره وضعیتش کرد.مرد فروشنده گفت خب، راستش من راه حلی برای این مشکل به ذهنم نمیرسه. ما کیر مصنوعی لرزون و از این جور چیزا داریم. ولی من چیزی رو نمی شناسم که بتونه همسرتون رو برای چند هفته به شما وفادار نگه داره، به جز…و بعد فروشنده سکوت کرد.تاجر پرسید به جز چی؟پیر مرد فروشنده جواب داد هیچی. چیز خاصی نیست.تاجر معترضانه گفت دست بردار مرد. من به یه چیزی نیاز دارم.پیرمرد گفت خب میدونید آقا، من معمولا اسمی ازش نمیبرم، ولی ما یه کیر جادویی داریم.تاجر متعجبانه پرسیدکیر جادویی؟… خب… این کیر جادویی… چی هست؟… چه جوری کار میکنه؟پیرمرد از زیر پیشخوان مغازش یه جعبه چوبی قدیمی رو بیرون آورد که روش علائم عجیب و غریبی بود. جعبه رو باز کرد. توی جعبه یه کیر مصنوعی به ظاهر معمولی وجود داشت. تاجر وقتی دیدش خندید و گفت اینه؟ این همون کیر مصنوعی خفنیه که میخوای بهم بدی؟… لعنتی… این که عین بقیشونهپیرمرد لبخندی زد و گفت ولی شما که هنوز ندیدین چی کار میکنه.بعد از اون به در اشاره کرد و گفت هی کیره، درکیر مصنوعی از توی جعبش بیرون اومد و پرتاب شد طرف در، بعد از اون شروع کرد به گاییدن سوراخ کلید در تماما بر اثر حرکات کیر جادویی میلرزید تا جایی که یه ترک روی در به وجود اومد. قبل از اینکه در کاملا بشکنه پیرمرد گفت هی کیره، برگرد.کیر جادویی متوقف شد و به طرف جعبش رفت و سر جاش قرار گرفت.تاجر که دهنش از تعجب وا مونده بود، گفت آآآآآآآآآآآآآآآم… همینو بر میدارمپیرمرد در برار فروشش مقاومت کرد. اون میگفت که کیر جادویی برای فروش نیست، چرا که شش نسله توی خونواده اونا داره دست به دست میشه و یه میراث خانوادگیه (بعش لابد به سبک مهران مدیری گفته خیلی ارزشمنده.). ولی نهایتا تسلیم پیشنهاد 700 دلاری مرد تاجر شد. تاجر کیر جادویی رو برد و نشون زنش داد. بعد از اون بهش یاد داد چه جور ازش استفاده کنه و بهش گفت تنها کاری که باید بکنه اینه که بگه هی کیره، کسم.روز بعد تاجر به مسافرت رفت و خیالش تخت بود که در مدت غیبتش همه چیز خوب خواهد بود. چند روز که از مسافرت آقای تاجر گذشت، همسرش خیلی حشری شده بود. اولش به چند نفر که با اشتیاق کامل حاضر بودن ارضائش کنن، فکر کرد. ولی بعدش یاد کیر جادویی افتاد. فکر کرد شاید بهتر باشه یه امتحانی بکنه. بنابراین کیر جادویی رو برداشت و گفت هی کیره، کسم.کیر جادویی به طرف کسش پرتاب شد و شروع کرد به تلمبه زدن. حسی که خانم تاجر داشت، فوق العاده بود. تا اون زمان چیزی حتی ذره ای شبیه به اون رو هم تجربه نکرده بود.بعد از سه تا ارگاسم، به این نتیجه رسید که براش کافیه و سعی کرد کرد کیر جادویی رو از توی خودش در بیاره. ولی کیر جادویی مثل اینکه تو کسش گیر کرده بود. هیچ جوره بیرون نمیومد. هنوز داشت تلمبه میزد. خانم هر چی که بیشتر سعی میکرد، بیشتر به این نتیجه میرسید که کارش بی فایده هست. تاجر یادش رفته بود به همسرش توضیح بده چه جوری کیر جادویی رو متوقف کنه. بنابراین خانم به ناچار تصمیم گرفت با همون وضع به بیمارستان بره. شاید اونا میتونستن کمکش کنن. خانم لباساش رو پوشید و به سمت بیمارستان راه افتاد. در حالی به سمت بیمارستان می رفت که در اثر تلمبه های کیر جادویی میلرزید، همون موقع بود که یه ارگاسم دیگه باعث میشه تقریبا از جاده منحرف بشه. طولی نمیکشه که یه افسر پلیس بهش میگه نگه داره. اول ازش مدارکش رو میخواد و بعد ازش می پرسه چه قدر الکل خورده. خانم بریده بریده و با صدای لرزون داستان رو براش تعریف میکنه و میگه الکل نخورده و کیر جادویی توش گیر کرده و دست از گاییدنش بر نمیداره.طبیعتا افسر پلیس باورش نمیشه و خنده کنون میگه باشه تو راست میگی. هی کیره، کونم.ترجمه کیر ابن آدم

سلام من کلا دوتا دوست پسر داشتم . که هر دوشونم ب قصد ازدواج بود. با اولی هیچگونه رابطه فیزیکی نداشتم اونموقع ها خیلی مقید بودم. اما دوست پسر دومم که عشق زندگیم بود منو وارد دنیای روابط جنسی کرد. البته اوایل مقاومت میکردم اما کم کم مزش رفت لای دندونم و خودمم مایل بودم. ما هردومون خونواده های شلوغی داشتیم و هیچوقت خونمون خالی نمیشد. خودشم خیلی مثبت بود که بخاد از دوست و اشناهاش مکان جور کنه. واسه همین اکثر عشقبازیمون تو ماشین و کوچه های خلوت بود. یبار از دانشگاه اومد دنبالم ک برسونتم خونه. دوتامون تو کف بودیم . هرچی تو شهر گشتیم جایی پیدا نکردیم. زدیم بیرون شهر. از شیراز خارج شدیم رفتیم سمت زنیون. تو یکی از جاده های فرعی خاکی پیچید. رفتیم یکم جلوتر و دیدیم خبری نیس مشغول شدیم. هردومون مست بودیم . چشمامون بسته بودیم و لب بازی میکردیم. هوا گرم بود خیس عرق بودیم. خیلی دوس داشت گردن و گوشش رو بخورم منم همیشه بعد لب سراغ گردنش میرفتم و از پایین گلو تا چونش زبون میکشیدم. دستش رو سینه هام بود و می مالید. من سینه هام کوچیکه 65. همیشه هم خجالت میکشم با وجود قد بلند و هیکل توپرم اما سینه هام زیاد رشد نکردن. درواقع از روی مانتو و اون سوتین سفتی ک من بسته بودم چیزی عملا تو دستش نمیومد. واسه همین مانتومو باز کردم تاپمو دادم بالا سینه هامو از زیر سوتینم دادم بیرون. هیچوقت این صحنه رو یادم نمیره. با اینکه قبلا چن بار جسته و گریخته سینه هامو دیده بود و مالیده بود اما بازم ترس داشتم که وقتی کامل ببینه خوشش نیاد. اما در کمال ناباوری وقتی دیدشون گفت وااااای ……. (اسممو صدا زد) و حمله کرد سمتشون . یکیشو تو مشتش گرفته بود و یکیشو میخورد. یه حس بی نظیر داشتم. همه استرس و ترسم ریخته بود. دستمو گرفت گذاشت رو شلوارش . سفت و سیخ شده بود. شروع کردم به مالوندنش . زیپ و کمربندشو باز کرد و کیرشو داد بیرون . البته من قبلا هم دیده بودم کیرشو. (یه چیزی برام عجیبه که چرا پسرا ترسی ندارن که ما از شکل و قیافه کیرشون خوشمون نیاد و سریع درش میارن تو همون عشقبازی اول. ولی ما دخترا همش نگرانیم نکنه از شکل سینه و واژن و باسنمون و…. پسرا خوششون نیاد). دستمو بردم کیرشو گرفتم. مالیدم. سرمو با دستش خم کرد که برم واسش بخورم. که چشمتون روز بد نبینه دیدم یه ماشین گشت داره 300 400 متر پایین تر میاد سمت ما. ینی لحظه مرگ هم کم میاره پیش اون لحظه. گفتم ….. (اسمشو صدا زدم) پلیس پلیس. وای دوتامون در حد مرگ ترسیده بودیم و با اون استرس شروع کردیم ب جمع و جور کردن خودمون. در عرض چند ثانیه رسیدن پشت ماشین. و اون هنوز داشت کمربندشو میبست. من ارایشم پاک شده بود موهام خیس عرق روی صورتم بود.. وضع اسفناکی داشتیم. کمربندشو ک بست بهم گفت نگران نباش درستش میکنم( این جملش همیشه تو ذهنم هست که چطور تو اون شرایط اینقدر به فکر من بود) پیاده شد. من فقط دعا و صلوات میفرستادم. دوتا مامور بودن. باهاشون صحبت میکرد. از ترسم حتی برنمیگشتم صورتشون رو نگاه کنم. یکیشون اومد بغل ماشین. درو باز کرد. گفت بچه کجایی گفتم شیراز . گفت کجای شیراز گفتم …… گفت با هم چه نسبتی دارین. گفتم دوستیم. بعدش گفت شغل بابات چیه. جوابشو دادم . گفت پیاده شو. وای که دیگه همه چی تموم شده بود . پیاده که شدم چشمم به دوست پسرم افتاد. گفتم …… (اسمشو) کجا میبرنمون؟ گفت صبر کن. داشت با مامور دومی حرف میزد. تا اومدم سوار ماشین پلیس بشم مامور دومی گفت سوار نشو. برو بشین داخل ماشین خودتون . عین مرده متحرک بودم. رفتم داخل ماشین. بعد چن ثانیه مامورا سوار ماشین شدن. دوست پسرمم اومد داخل ماشین پیشم. گفتم چیشد گفت هیچی اشنا بودن. فامیل دورمون بود. اون لحظه هزاربار خداروشکر کردم. برگشتیم شیراز رسوندم خونه. هنوزم از یاد اوریش عذاب میکشم.نوشته دالیای سیاه

…قسمت قبلسکانس دوم تاریکی مطلقدیگه هیچ کس تو سالن نبود. همه رفته بودن و بعد از ما هم کسی برای تمرین نوبت نداشت. مثل همیشه دیر تر از بقیه می رفتم و چند دقیقه بیشتر تمرین می کردم. خانم مولایی که مسئول سالن بود ، مثل همیشه کاری باهام نداشت و گیر نداد که وقت تون تموم شده. پشت هم و محکم توپ رو به دیوار شوت می زدم. صدای نازی رو شنیدم که گفت چته سارا؟ امروز خیلی بهم ریخته بودی. چیزی شده؟؟؟ جوابی بهش ندادم و شدت ضربه به توپ رو بیشتر کردم. با اینکه پاهام خسته شده بود اما برام اهمیت نداشت. نازی اومد نزدیک تر و بازوم رو گرفت. نذاشت دیگه شوت بزنم و برم گردوند. با نگرانی نگام کرد و گفت میگم چت شده سارا؟ نگرانم کردی؟؟؟ برای چند لحظه به صورت نازی خیره شدم و گفتم نوید تصمیم گرفته با دختره ازدواج کنه… نازی از تعجب چشماش گرد شد و گفت واقعا؟ راست میگی؟ تو که گفتی یه مدت باهاش لاس می زنه و ولش می کنه. مثل اونای دیگه… یه نفس عمیق کشیدم. بازوم رو از دستش کشیدم بیرون و دوباره شروع کردم محکم ضربه زدن به توپ. هم زمان به نازی گفتم این یکی انگاری فرق می کنه… نازی گفت چه فرقی؟؟؟ دیگه توانی برای شوت زدن نداشتم. آخرین شوت رو محکم زدم و برگشتم به سمت خروجی سالن. نازی هم دنبالم اومد. بعد از اینکه توی رختکن لباسم رو عوض کردم ، رو به نازی گفتم یا مثل من بی کس و کاره یا میشه به راحتی بی کس و کارش کرد. نوید زرنگ تر از این حرفاست که بیگدار به آب بزنه. از حرفاش مشخصه که دختره حسابی ندید پدیده. راحت میشه خامش کرد…نازی با لحن نسبتا ناراحت و طعنه آمیز گفت مثل خودت که خام شدی؟؟؟ جوابی برای طعنه ای که بهم زد نداشتم. مانتوم رو پوشیدم. شالم رو سرم کردم و کوله ام رو انداختم روی دوشم. توی ایستگاه اتوبوس و موقع جدا شدن ، نازی بهم گفت اگه اون بیاد سرنوشت تو چی میشه؟ با تو چیکار می کنن؟؟؟نازی بزرگ ترین و مهم ترین سوالی که توی ذهن خودم هم شکل گرفته بود رو پرسید. بعد از دوستیم با نازی اینقدر بهش نزدیک شدم که شروع کردم کم کم از یه سری مسائل زندگیم به صورت کلی گفتن. همیشه برام در نقش یه هم دَم و یک گوش شنوا برای درد و دلام بوده و هست. به مرور زمان فهمیدم نازی می تونه پایان کمبود های احساسی من رو پر کنه و حتی می تونم بیشتر از همه ی آدمای دنیا بهش اعتماد کنم. شدیم نزدیک ترین آدمای هم توی زندگی. بیشتر و بیشتر برای هم مهم شدیم. تا جایی که کثیف ترین و مهم ترین رازهای زندگیم رو بهش گفتم. نازی همیشه نگران بود و هست. همیشه دوست داشت یه کاری برای من بکنه اما نمی تونست ولی این نگران بودناش برام دلگرمی ای بود. حداقل دلم خوش بود یکی تو این دنیای کثیف من رو فقط برای خودم می خواد. یکی هست که منِ کثافت رو اونجور که هستم بپذیره. نازی فقط شنونده درد و دلام نبود. شنونده پایان کثافتکاریا و لجن بازیام بود. کثافتکاری هایی که گاهی با لذت براش تعریف می کردموقتی رسیدم خونه سریع خواستم برم بالا که نوید گفت چرا اینقدر بی حالی تو؟ بیا بریم بیرون یه دوری بزنیم سر حال شی… بهش گفتم اول برم یه دوش بگیرم… مثل همیشه فقط شیر آب سرد رو باز کردم. زیر دوش بودم و هر دو تا دستام رو تکیه دادم به دیوار حموم. خیلی وقت بود که ذهنم اینقدر درگیر نشده بود. با اومدن یه آدم جدید سرنوشت من چی میشد؟؟؟طبق سلیقه ی نوید تیپ زدم. عاشق شلورای چسبون و مانتو جلوباز بود. بارها بهم گفته بود که وقتی می بینه بقیه به رونام و کُسم تو این شلوارای چسب خیره میشن ، لذت می بره. دوست داشت وقتایی که باهاش میرم بیرون سکسی باشم. حتی ادکلن سکسی و خاص بزنم. آخر شب بود و خیابونای تهران رو به خلوتی. نوید بهم گفت عه چه ساکتی. یه چیزی بگو. صبر کن ببینم. نکنه تو فکر اون دختره ای؟ با تو ام سارا. به من نگاه کن… سرم رو چرخوندم سمت صورتش. یه نگاهش به من بود و یه نگاهش به جلوش. بهش گفتم امروز تمرین سختی داشتیم. خسته ام. همین… پوزخند زد و دستش رو گذاشت روی پام و گفت قربون خسته شدنات برم خوشگلم. تا باشه از این خستگیا. خودم خستگیت رو می برم… از پوزخندش فهمیدم که متوجه دروغم شده. نوید همیشه متوجه راست و دروغ حرفام میشد. سعی کردم با یه لبخند زورکی وانمود کنم که حالم خوبه. منم دستم رو گذاشتم روی پاش و گفتم خب من حسابی گشنمه. کجا می خوای مهمونم کنی؟؟؟ چشماش رو تنگ کرد و گفت قربون اون گشنه شدنت. هر جا تو بگی مهمونت می کنم خوشگلم. اصلا چطوره قبلش یه پیش غذای حسابی و خوشمزه بخوری…با یه دستش زیپ شلوارش رو باز کرد و کیرش رو کشید بیرون. با دست دیگه اش سر من رو خم کرد به سمت خودش و لبام رو هدایت کرد به سمت کیرش تا براش ساک بزنم. هم زمان هم وارد یه خیابون خلوت شده بود و خیالش از شیشه های دودی ماشینش هم راحت بود… وقتی داشتم براش ساک میزدم با صدای خمار از شهوتش گفت نگران اون دختره نباش. مطمئنم تو دنیا کسی نیست که مثل تو ساک بزنه. لبی پیدا نمیشه که مثل لبای تو کیر آدمو مالش بده… می دونستم که باید همه ی آبش رو قورت بدم وگرنه عصبانی میشه. دیگه بعد از پاشیده شدن آبش تو دهنم و حلقم ، عوق نمی زدم و به راحتی قورتش دادم. بلند شدم و سر جام نشستم. کمی از آبش گوشه لبم بود. با انگشتش لبم رو پاک کرد و انگشتش رو گذاشت تو دهنم و گفت پیش غذاتو کامل نخوردی عسلم… بهش لبخند زدم و انگشتش رو مکیدم…به پیشنهاد من رفتیم فست فودی. من ساندویچ سفارش دادم. دقیقا به خواست نوید نگاه همه ی پسرا و مردای اونجا به من بود. چند تا گاز از ساندویچم زدم و گفتم واقعا تصمیم داری باهاش ازدواج کنی؟؟؟ نوید دوباره پوزخندی زد و گفت آره حتما. دیگه تو مشتمه. داره برام لَه لَه می زنه… کمی نگاش کردم و گفتم ازش عکس داری ببینمش؟؟؟ نوید با خوشحالی گوشیش رو باز کرد و بعد از چند ثانیه گرفت به سمت من. یه عکس سلفی که خودش با دختره بود رو نشونم داد. اینقدر بود که بشه واضح قیافه ی دختره رو دید. حدسم درست بود و حسابی خوشگل بود. صورت گردی که خیلی به اون چشما و لبا و بینی ظریفش می اومد. با پوزخند گفتم حتما خوش هیکلم هست… نوید گوشیش رو گرفت و گفت یعنی به سلیقه ی من شک داری؟ فکر کردی فقط سلیقه ی اون نعیم بی عرضه خوبه؟ آهان صبر کن ببینم. نکنه هنوز نیومده داری بهش حسودی می کنی؟ می ترسی از چشمم بیفتی. دیگه هواتو نداشته باشم؟؟؟ آخرین لقمه ی ساندویچم رو خوردم و گفتم آره دقیقا از همین می ترسم. اینکه با اومدن اون قراره با من چیکار کنین؟؟؟ نوید از این صراحت و رُک بودنم و اینکه بلاخره حرف دلم رو زدم جا خورد. بعد از کمی مکث گفت نگران نباش عزیزم. هیچکس نمی تونه جای تو رو بگیره. هر گُلی بوی خودشو میده خوشگلم. فقط به شرطی که خرابکاری نکنی. فهمیدی؟؟؟به نظر نمی اومد که نوید دروغ بگه. کمی خیالم راحت شد که قرار نیست بعد از 6 سال پرتم کنن بیرون. وقتی برگشتیم خونه دیگه خیلی دیر وقت بود. مادر نوید خوابیده بود اما نعیم پایین بود و داشت تی وی می دید. ما رو که دید خمیازه ای کشید و گفت بَه بَه رفته بودین تنها تنها خوشگذرونی؟؟؟ نوید بهش گفت اتفاقا تنها تنها خوش می گذره… داشتم می رفتم بالا که نوید گفت ای بی معرفت. رفیق نیمه راه شدی؟؟؟ منظورش رو گرفتم. پله ها رو برگشتم و بهش گفتم پس من میرم تو اتاقت تا تو بیایی… موقع رفتن به باسنم چنگ زد و گفت برو عزیزم که الان میام پیشت. هنوز خوش گذرونی تموم نشده… نعیم هم که تصمیم داشت بره بالا منصرف شد. برگشتم و به نوید نگاه کردم. چند لحظه به نعیم نگاه کردم و دوباره به نوید نگاه کردم. نوید که منظورم رو فهمید. رو به نعیم گفت نعیم برو بالا. امشب من و سارا می خواییم با هم خلوت کنیم… نعیم موقع رفتن به من گفت باشه سارا خانم. به هم می رسیم…همه ی لباسام رو درآوردم و لخت شدم. دراز کشیدم روی تخت نوید. وارد اتاق شد و اومد کنارم نشست. متوجه شدم که اونم لخت شده. دستش رو برد سمت کُسم و انگشتاش رو به آرومی کشید روی شیار کُسم. کاری که خیلی توش مهارت داشت و خوب بلد بود من رو چطوری تحریک کنه. هم زمان گفت نعیم رو جدی نگیر. چند وقته خیلی لوس شده و باز گُه بازیاش گُل کرده… هم زمان که داشتم تحریک می شدم ، هنوز فکر اون دختره ذهنم رو مشغول کرده بود. نوید رو با دستام کشیدم روی خودم و به آرومی گفتم مطمئن باشم با اومدن اون هرزه منو فراموش نمی کنی؟؟؟ نوید لباش رو گذاشت روی لبام و بعد از یه لب طولانی بهم گفت مگه دیوونم خوشگلم. دیگه نبینم نگران اون باشی… تو همون حالت پاهام رو از هم باز کرد. با دستش کیرش رو تنظیم کرد و به یکباره فرو کرد توی کُسم. از سر لذت آهی کشیدم و دستام رو گذاشتم روی باسنش. با فشار دستم بهش فهموندم محکم تر تلمبه بزنه…نزدیک ساعت نه صبح از خواب بیدار شدم. همونطور لخت لباسام رو گرفتم توی دستم و رفتم بالا. تصمیم گرفتم برم دوش بگیرم. رفتم از توی اتاق حوله بردارم که نعیم جلوم سبز شد. از نگاهش معلوم بود که حسابی عصبانیه. جلوم وایستاد و نذاشت که از اتاق برم بیرون. به آرومی بهش گفتم نعیم برو کنار. می خوام برم حموم… با همون حالت عصبانیت پوزخند زد و گفت فکر کردی من نمی دونم؟؟؟ با کلافگی بهش گفتم چت شده باز؟ حرفتو بزن ببینم چته… با کف دستش به آرومی زد به تخت سینه ام و به عقب هولم داد و گفت فکر کردی نمی دونم چی تو اون سر هرزه ات می گذره؟ فکر کردی نمی دونم داری مخ نوید رو میزنی و معلوم نیست چه نیتی داری از این مخ زدنت…از حرف نعیم خندم گرفت و گفتم داری چرت و پرت میگی نعیم. نوید گرگ تر از این حرفاست که من بخوام مخشو بزنم. حالا گیریم بزنم. که چی حالا؟ مثلا از نوید چی قراره بهم برسه که تا حالا نرسیده؟؟؟ نعیم این بار محکم تر به تخت سینه ام ضربه زد و گفت میگی تو اون سرت چی می گذره یا نه؟؟؟ عصبانی شدم و با فریاد گفتم مگه تو عاقل همه چی دان نیستی؟ خب اونم کشف کن. الان نگران اینی که بین من و داداشت دقیقا چی داره می گذره؟ اون روزی که مثل یه تیکه گوشت منو در اختیارشون گذاشتی ، نگران این چیزا نبودی. حالا نگران شدی؟؟؟نعیم که از عصبانیت من خوشحال شده بود با پوزخند گفت اون که وظیفته. باید به داداشام سرویس بدی. تو فقط برای اونا یه تیکه گوشتی که آبشونو توی تو خالی کنن. نه بیشتر. اصلا اگه الانم بخوای براشون ناز کنی ، من می دونم و تو. اما ته تهش یادت باشه که من شوهرتم. صاحبت منم. فهمیدی یا نه؟ الانم خوب می دونی منظور من این چیزا نیست. به من بگو چرا رفتی تو کوک نوید و اینقدر می خوای به سمت خودت بکشونیش؟؟؟سعی کردم به خودم مسلط باشم و گفتم ببین نعیم جان. انگاری داره برات سو تفاهم میشه. بین من و نوید هیچ رابطه ی خاصی نیست. اگه بود اون تصمیم به ازدواج با اون دختره رو نمی گرفت. درسته که من برای هر سه تای شمام اما به گفته ی خودت رسما خانم تو هستم فقط. اگه بازم به انتخاب باشه ، این تویی که به عنوان شوهر انتخاب می کنم. اون دو تا هم برای من صرفا یه لذت گذرا هستن. مگه یادت رفته؟ مگه خودت نگفتی تو هم ازشون لذت ببر. مگه خودت یادم ندادی سخت نگیرم و به این رابطه تن بدم و تازه ازش لذت هم ببرم؟ خب منم دقیقا دارم همین کارو می کنم. دیشب هم خسته بودم. توان و تحمل اینکه هم زمان با جفت تون باشم رو نداشتم. همین. لطفا اینقدر جریان رو پیچیده نکن… از نگاه نعیم مشخص بود که دچار تردید شده و حرفام رو باور کرده. تیر خلاص رو با یه لب طولانی از لباش زدم. با دستم کیرش رو از روی شلوار گرفتم توی مشتم و گفتم این خجالت نمیکشه که همچین خانم خوشگل و لختی جلوشه اما هنوز خوابه؟؟؟ با لبخند نعیم فهمیدم که مثل همیشه سریع خام حرفام شد. همونطوری که همیشه خام حرفای بقیه اعضای خانوادش میشد و تو مشتشون بود. این کارم باعث شد که باهام بیاد حموم. اما وقتی ایستاده برم گردوند و با بی رحمی و بدون نوازش و محکم شروع کرد به تلمبه زدن ، متوجه شدم که همچنان به خاطر جریان شب قبل از دستم عصبانیه…چند روز گذشت. با نازی بیرون بودیم. دیگه لازم نبود نازی سوال پیچم کنه. خودم نیاز داشتم تا باهاش حرف بزنم. به نعیم پیام دادم که با نازی میرم بیرون و دیر میام. نعیم و البته بقیه ی خانواده در جریان دوستی من و نازی بودن. فقط از عمق دوستی ما بی خبر بودن. فکر می کردن نازی برای من یه دوست معمولی و برای وقت گذروندن هستش. با نازی شروع کردیم تو یه پارک خلوت قدم زدن. با تُن صدای آروم که مطمئن بشم کسی نشنوه به نازی گفتم نمی دونم چم شده نازی. از دیروز که برای اولین بار دیدمش حسابی ریختم به هم. کلافه شدم. عصبی شدم…نازی با لحن معمولی ای گفت داری سخت می گیری سارا. مگه نگفتی نوید بهت قول حمایت داده و قرار نیست برای تو اتفاقی بیفته. اینقدر بهش فکر نکن… کمی مگث کردم و گفتم مشکل اون جریان نیست… نازی یه هو وایستاد. بهم نگاه کرد و گفت پس مشکل چیه؟؟؟ با کلافگی بهش گفتم مشکل همینجاست. خودمم دقیقا نمی دونم مشکل چیه. اَ اَ از دیروز که این دختره رو دیدم نا خواسته برگشتم به گذشته. ح ح حس می کنم د د داره همون حالتای ا ا افسردگی و ع ع عصبی ب ب بهم دست میده…اومدم بیشتر توضیح بدم که نازی حرفم رو قطع کرد. با یه لحن متعجب و حدودا عصبانی بهم گفت یعنی چی سارا؟ می فهمی چی داری میگی؟ من از همون موقع که شدی عروس اون وحشیا باهات دوستم. درسته که خیلی دیر بهم اعتماد کردی و بلاخره گفتی که دارن چه بلایی سرت میارن. درسته خود من بودم که بهت پیشنهاد فرار دادم. اما وقتی تصمیم گرفتی تسلیمشون بشی به عنوان یه دوست تاییدت کردم و بهت دلگرمی دادم. خودت بودی که گفتی دوست نداری دوباره مثل یه بی کس کف خیابونا پهن باشی. خودت گفتی اونجا حداقل رفاه داری. تازه این خودت بودی که گفتی داری ازشون خیلی هم لذت می بری. دقیقا یادمه حتی خیلی وقتا با جزییات از حال کردنات با اون عوضیا برام تعریف کردی. آخرین تعریف کردنت هم برای یه ماه قبل بود. خوب یادمه با چه لذتی تعریف کردی که هم زمان کیر آقا نریمان توی کونت بود و کیر آقا نعیم ، شوهر عزیزت توی کُست. آره خوب یادمه سارا. حالا یه هو بعد از چند سال میگی برگشتی به گذشته؟ این الان دقیقا معنیش چیه؟ یعنی می خوای ادای آدمای بی گناه و در بیاری و بگی که مجبور بودی به این همه سال جنده لاشی بودن؟ یعنی می خوای بگی که پشیمونی؟؟؟حرفا و طعنه های نازی تموم نشدنی بود. همونقدر که من رو دوست داشت ، همونقدر هم ازم متنفر بود. بارها ازش پرسیده بودم که چرا با آدم کثافتی مثل من رفاقت می کنه و تو جواب می گفت آشغال ترین آدما هم تو دنیا یه دوست برای خودشون دارن. یه احمقی رو دارن که دلبسته شون باشه. اینم شانس منه دیگه…طبق معمول هیچ جوابی نداشتم که بهش بدم. نازی بعد از کمی سکوت دستش رو گذاشت روی شونه ام و گفت ببین سارا. قرار بود حالا که این زندگی و سرنوشت رو قبول کردی دیگه به گذشته بر نگردی. دیگه به اون روزای تاریک و سخت برنگردی. به اون روزایی که وقتی می دیدمت ، دلم خون گریه زاری می کرد. به اون روزایی که حتی حاضر بودم تو رو بکشم تا نجات پیدا کنی. اما وقتی بدترین تصمیم ممکن رو گرفتی ، بازم همراهت شدم. پیش خودم گفتم حداقل بعد از این همه سال یتیمی و گدایی و بدبختی و تنهایی ، حالا تصمیم گرفته خوش باشه. خودمو قانع کردم بهتر از اینه که برای دو قرون پول جنده لاشی ی عالم و آدم بشی. به جای کُل آدمای این شهر حداقل برای سه نفری. خودمو با این چرت و پرتا قانع کردم که حداقل یه خنده رو لبات بیاد. دوباره روحیه داشته باشی که بتونیم با هم توپ بزنیم. فقط و فقط به خاطر خنده ی تو با احمقانه ترین دلایل خودم رو قانع کردم. الانم حاضر نیستم که برگردی به اون روزا. می فهمی. با تو ام دختر. می گم می فهمی؟؟؟خیلی وقت بود که گریه زاری و بغض یادم رفته بود. حس کردم برای یه لحظه بغض کردم. از بغض کردن و گریه زاری کردن متنفر بودم. از هر چیزی که منو ضعیف نشون بده متنفر بودم. ادامه بحث با نازی داشت منو به هم می ریخت. نازی کنترل احساستش رو از دست داده بود و حسابی از دستم شاکی شده بود. بهش فهموندم که بحث بسه و دیگه ادامه ندیم…مشغول پوست کندن سیب زمینی برای شام بودم که مادر نعیم بهم گفت خب نگفتی دختر. نظرت درباره ش چیه؟؟؟ خوب می دونستم نظر من حتی ذره ای براش اهمیت نداره. فقط می خواد با این سوال من رو اذیت کنه. عوضی ترین مادر دنیا جلوم نشسته بود. از ته دل راضی بود که یه خانم در اختیار هر سه تا پسراش باشه. پوزخند خفیفی بهش زدم و گفتم خب خوشگله. خوشتیپه. به این خانواده می خوره. یه تنوع خوب برای آقا پسراتون. حسابی هم ندید پدیده. دقیقا همونی که لیاقتش رو دارین…از پوزخند و نوع جوابم خیلی خوشش نیومد. قیافه حال به هم زنش رو کج کرد و رفت. سیب زمینی ها رو گذاشتم تو بخار پز. شروع کردم به پیاز رنده کردن که نوید وارد آشپزخونه شد و گفت باز باهاش چیکار کردی؟؟؟ خندم گرفت و گفتم مامانت از سن و سالش خجالت نمی کشه. هنوز مثل بچه ها میاد چوغولی می کنه؟؟؟ نوید اومد کنارم و تکیه داد به کابینت و گفت کار به کارش نداشته باش. صد بار… با لبخند نگاش کردم و گفتم چشم آقا هر چی شما بگین. راستی از مهدیس جون چه خبر؟؟؟ نوید لبخند پیروزمندانه ای زد و گفت قراره از فردا بیشتر بیاد پیشمون. گفتم که دیگه توی تور منه. فقط تو باید بهم کمک کنی… چشمام رو متعجب گرفتم و گفتم چه کمکی؟؟؟ نوید پوزخند زد و گفت می خوام بری تو جلدش. هر جور که خودت می دونی. سر از کارش در بیاری. بفهمی دقیقا چه جور آدمیه. اهل پا دادن به غیر از من هست یا نه. تا الان که من چیزی ازش ندیدم. اما یه حسی بهم میگه اونی نیست که نشون میده. خیلی دوست دارم یه نقطه ضعف ازش گیر بیارم… خیلی جدی بهش گفتم باشه هر چی تو بخوای و هر چی تو بگی… نوید گونه ام رو بوسید و گفت حیف تو که خانم اون نعیم کودن شدی…همه رفته بودن. گوشه ی رختکن نشسته بودم و تکیه داده بودم به دیوار. نازی اومد کنارم نشست. یه نگاه به دم در رختکن کرد و دستش رو گذاشت روی رون پام و فشار داد. به آرومی لاله ی گوشم رو گرفت بین لباش. وقتی دید من همراهیش نمی کنم سرش رو برد عقب و گفت باز که تو فکری دختر. داری دیوونم می کنیا… یه نفس عمیق کشیدم و بدون اینکه بهش نگاه کنم ، گفتم اون خیلی با من فرق داره. خیلی دختر معصومیه. من شارلاتان بودم. از خیلی از شیطونیا ابایی نداشتم. آخرش با چیزی که مواجه شدم کنار اومدم. شاید چون درونم یه جنده لاشی ی واقعی بود و خودم خبر نداشتم. اما این دختره مثل من نیست نازی. باید می دیدی که توی مغازه شلوار فروشی چطور دستپاچه شده بود و رنگش پریده بود. حتی یه نگاه خاص و معنی دار اون مرتیکه فروشنده ، مهدیس رو ریخت به هم. باید ببینی که هر بار بقیه باهاش حتی یه شوخی ساده می کنن چه سریع از خجالت قرمز میشه. اما من اون روزا از خدام بود سر به سر بقیه بذارم. شیطون به پایان معنا بودم. از نظر خودم یه گرگ بودم اما این یه بَره ی خالصه…نازی کمی فکر کرد و گفت خب اگه اینجوریه چرا بهش کمک نمی کنی. چرا یه جوری بهش نمی رسونی که باید دمشو بذاره رو کولشو الفرار… برگشتم سمتش و گفتم می فهمی چی میگی آی کی یو؟ من چجوری می تونم کمکش کنم؟ اگه هر کدومشون بفهمن ، بدخبت میشم. اصلا معلوم نیست زنده ام بذارن. حتما وقتی غیب شدم تو شکایت می کنی که سارا گم شده یا صاحب باشگاه که خود نعیم هستش؟ تازه این دختره نه یکی دیگه. اینا تصمیم دارن یه مهره جدید به بازی کثیفشون اضافه کنن. تا اینکارو نکنن هم ول کن نیستن… نازی باز کمی فکر کرد و گفت خب حداقل باهاشون همکاری نکن. بکش کنار خودتو. کم عذاب وجدان نداری. این یکی رو هم به عذاب وجدانات اضافه نکن…چندین روز پیشنهاد نازی توی مخم بود. هر جور فکر می کردم هیچ جوره نمی تونستم به مهدیس کمک کنم. اون دیگه کارش تموم بود و توی باتلاقی که نباید می افتاد ، افتاده بود. بعد از ظهر بود. روی تختم دراز کشیده بودم. متوجه ی نوید شدم که وارد خونه شد. نعیم هم بود و بعد از کمی صحبت با نعیم اومد توی اتاق خواب. بدون مقدمه گفت کِی تمرین داری؟؟؟ به ساعت گوشیم نگاه کردم و گفتم نزدیک یه ساعت دیگه باید برم… به حالت دستوری گفت مهدیس و هم با خودت ببر. دوست داره فوتبال بازی کردنتو ببینه. حسابی رفته تو نخت. موقعیت داری قشنگ مخشو بزنی. ببینم می تونی یه نقطه ضعف ازش گیر بیاری یا نه…نوید منتظر جواب من نموند. اومد از اتاق بره بیرون که بهش گفتم امروز حال و حوصله تمرین ندارم. نمی رم… نوید با تعجب برگشت و گفت حرفای جدید می شنوم. تا حالا ندیده بودم که حال و حوصله فوتبال نداشته باشی… خیلی جدی گفتم خب حالا بشنو… نوید اومد سمت من. بازوم رو گرفت و مجبورم کرد که بشینم. خیلی جدی و بازم دستوری گفت امروز غلط کردی حال و حوصله نداری. می بریش سر تمرین. هر جور شده مخشو می زنی. یا ازش یه چیزی در میاری یا اصلا میری تو کوکش تا وا بده بلاخره. فهمیدی یا نه؟؟؟ بازوم رو از دست نوید کشیدم و از روی تخت بلند شدم. بهش گفتم من سگ قلاده به گردنت نیستم که هر لحظه هر کاری که بخوای برات انجام بدم…تو همین حین نعیم هم وارد اتاق شد. انگار همه ی حرفای بین من و نوید رو شنیده بود. با تعجب نگام کرد و گفت چته سارا؟ چرا هار شدی؟؟؟ من به نوید خیره شده بودم. به کسی که تنها امیدم برای حمایت بود. حالا توی روش وایستاده بودم. از کارم برای یه لحظه پشیمون شدم اما دیگه دیر بود. نوید با لبخند نزدیکم شد و گفت که اینطور. برای من بلبل زبونی می کنی… هم زمان که نزدیکم شد با مشت محکم کوبید توی پهلوم. مشت بعدی رو محکم زد توی شکمم. نفسم چنان بند اومد که گفتم الان خفه میشم. نا خواسته دلم رو گرفتم و دولا شدم. اشک تو چشمام جمع شده بود. نوید چونه ام رو گرفت و بدون توجه به درد شدیدی که توی پهلو و شکمم داشتم بلندم کرد. صورتش رو آورد نزدیک صورتم و با خونسردی گفت میری یا نه؟؟؟ اشک از چشمام سرازیر شده بود و حسابی ترسیده بودم. معلوم نبود اگه مخالفت کنم ، چه بلایی سرم بیاره. با سرم تایید کردم که میرم. نوید پوزخند پیروزمندانه ی همیشگی خودش رو زد و رفت. همونجا خودم رو مچاله کردم و نشستم. چند دقیقه طول کشید تا نفسم بالا بیاد. نعیم برام یه لیوان آب آورد و گفت چطور جرات کردی روی حرفش حرف بزنی؟؟؟ جوابی بهش ندادم. چند دقیقه کنارم وایستاد و رفت…از کاری که کرده بودم حسابی پشیمون بودم. جلوی نوید وایستادن خیلی حرکت احمقانه ای بود. تصمیم گرفتم دیگه با درخواستاش مخالفت نکنم و این همه مدت نزدیک شدن بهش جهت حمایت رو به فنا ندم. اما وقتی چشمم به مهدیس می افتاد دلم می گرفت. تصور اینکه چطور می تونه بلایی که قراره سرش بیاد رو تحمل کنه برام غیر ممکن بود. بردمش همون کافه ای که همیشه نعیم من رو می برد و برام رویای یک آینده ی بی نظیر رو ترسیم می کرد. رویایی که وقتی واردش شدم چیزی جز تاریکی مطلق نبود. برای یک لحظه وسوسه شدم به مهدیس همه چی رو بگم اما هم ترسیدم و هم تردید داشتم که اصلا حرفام رو باور کنه. آخه کی باور می کنه یه مرد خانم خودش رو در اختیار دو تا برادر دیگه اش بذاره؟ پر از تناقض بودم. نه می تونستم یه جنده لاشی ی هرزه ی کامل باشم و نه می تونستم یه آدم خوب باشم. بعد از مدتها دوباره از خودم متنفر شدم…نازی هم با من موافق بود و از نظر اونم مهدیس خیلی دختر معصوم و پاکی بود. حتی بیشتر از من دلش برای مهدیس سوخت. روی نیمکت پارک نشسته بودیم و هر دو غرق در سکوت بودیم. هر دو به سرنوشت مهدیس و اینکه چطور می خواد با این سرنوشت کنار بیاد فکر می کردیم. نازی با یه لحن تردید آمیز گفت باهاش دقیقا چیکار می کنن؟؟؟ صورتم رو چرخوندم به سمت صورتش و نگاه نگرانش رو دیدم. کمی بهم نگاه کرد و گفت تو هیچ وقت دقیق نگفتی که باهات چیکار کردن. البته هر جور راحتی. دوست ندارم با فکر به اون روزا بیشتر اذیت بشی…نگام رو چرخوندم به سمت سنگ فرش پارک. هوا ابری بود اما خبری از بارون نبود. فقط دلگیر بود. یه نفس عمیق کشیدم و گفتم وقتی عقد کردیم ، رفتیم خونه شون. نعیم بهم قول داده بود که طبقه ی بالا رو حسابی درست می کنه و سورپرایزم می کنه. وقتی وارد خونه شدیم همه چی عادی بود. همه همچنان بهمون تبریک می گفتن. خودمو تو بهشت می دیدم. دوست نداشتم مانتو شلوار سفید عقدم رو هرگز از تنم در بیارم. تنها نکته عجیب خونه نرگس بود. اون موقع 16 سالش بود. تو اولین فرصتی که موفق شد با من تنها بشه ، اومد کنارم و گفت خودتو نجات بده. از اینجا برو. اینجا جای تو نیست…بهش لبخند زدم و مونده بودم که چی بهش بگم. پیش خودم گفتم اینکارش به خاطر حسادت دخترونه است… فهمید که حرفش رو باور نکردم. تو دستش یه کلید بود. داد بهم و گفت این کلید در خونه است. تا وقت داری فرار کن… تو همین موقع بود که نریمان وارد هال شد و متوجه کلید توی دست من شد. با اخم به نرگس گفت داری چیکار می کنی؟؟؟ نرگس هول شد و فرار کرد توی اتاق. نرمیان که حسابی از کار نرگس عصبانی شد سریع خودش رو کنترل کرد و رو به من گفت ببخشید سارا خانم. این دختره بچه بازیاش تمومی نداره. احتمالا سر کارتون گذاشته… اومد جلو و منم کلید رو بهش دادم. نعیم از پله ها صدام کرد و گفت خب دیگه حاضره. بیا خانمی…با هیجان و خوشحالی رفتم بالا. چشمم که به خونه و زندگی ای که نعیم برام ساخته بود افتاد از خوشحالی نزدیک بود جیغ بزنم. با اینکه نوید هم اونجا بود ، پریدم تو بغل نعیم و بهش گفتم عاشقتم عزیزم… تو همین موقع بود که نریمان هم اومد بالا. نا خواسته متوجه شدم که بعد از وارد شدن ، در خونه رو قفل کرد و کلیدش رو گذاشت توی جیبش. همون موقع نعیم بهم گفت بگیر بشین که باید در مورد یه موضوع مهم با هم حرف بزنیم…یه دلشوره ناگهانی همه ی وجودم رو گرفت. هنوز نمی دونستم چه خبره و کاملا دلشوره ام نا خواسته و بدون دلیل بود. نشستم روی کاناپه. نعیم نشست کنارم. نوید و نریمان نشستن رو به روم. همه شون لبخند های خاصی روی لباشون داشتن. نعیم دستش رو انداخت دور گردنم و گفت خب عزیزم دوست داری اول با کدوم مون باشی؟؟؟ اصلا متوجه حرفش نشدم و گفتم جانم؟؟؟ نعیم که همچنان داشت لبخند می زد ؛ گفت دارم می گم دوست داری کی پرده تو بزنه؟ من یا نوید یا نریمان؟؟؟ همچنان گوشام چیزی که می شنید رو نمی تونست به مغزم برسونه. هنگ شده بودم و به چشمای نعیم خیره شدم. نوید از جاش بلند شد و اومد سمت من. جلوم دو زانو نشست و دستاش رو گذاشت روی زانوهای من و گفت عه خانم داداش. تو که اینقدر خنگ نبودی. داره میگه دوست داری اول کیر کدوم یکی از ماها بره توی کُس خوشگل و ناز شما…شوکی که بهم وارد شده بود چند برابر شد. سرم نا خواسته به لرزش افتاد. دستاش رو از روی پام پس زدم و با عصبانیت گفتم این چه شوخی مسخره و مضحکیه… نعیم که دستش روی شونه هام بود ، یه هو موهام رو گرفت توی مشتش و محکم کشید. نا خواسته سرم به سمت عقب رفت. با لحن خیلی جدی گفت داریم بهت احترام می ذاریم و از خودت می خواییم که دوست داری کدوم یکی مون سوراختو افتتاح کنه. کجای این سوال مضحکه؟؟؟ اشکام سرایز شدن و گفتم خودت می فهمی چی داری میگی نعیم؟ من نمی فهمم چی داری می گی…نریمان که تا اون لحظه سکوت کرده بود ، از جاش بلند شد و گفت سارا خانم اگه متوجه نمی شید من خودم دقیق براتون توضیح میدم. اما بهتون قول میدم اصلا دوست ندارین که من براتون توضیح بدم… هم زمان شروع کرد کمربند شلوارش رو درآوردن و آستین های پیراهنش رو بالا زدن. نمی دونم کلمه ای هست که بتونم شدت شوکه شدن و ترسیدن تو اون شرایط رو باهاش توضیح بدم یا نه. هر چی فکر می کنم هیچ کلمه و جمله ای نمی تونه درون به شدت آشفته ی من رو تو اون لحظه توضیح بده…نعیم ولم کرد و ازم جدا شد. با نوید رفتن و عقب تر وایستادن. مثل آدمای برق گرفته حتی نمی تونستم حرف بزنم. نریمان خیلی خونسرد اومد جلو. یه هو اون چهره ی خونسردش تبدیل به یه آدم وحشی شد و شروع کرد با کمربند من رو زدن. مثل روانیا همش تکرار می کرد مگه ازت نمی پرسم که دوست داری اول با کدوم مون باشی؟ تا جواب ندی اینقدر می زنمت تا جونت بالا بیاد… فقط زجه می زدم و التماس می کردم که بذارن برم. اما گوش شون بدهکار نبود. متوجه شدم که هر سه تاشون قراره بهم تجاوز کنن. اما این بازی ای که باهام راه انداخته بودن براشون جذاب تر بود. اینکه خودم انتخاب کنم اول کی باهام سکس کنه. بی جون و بی حال افتاده بودم کف زمین. همه ی لباس سفیدم غرق خون بود. نعیم با یه لیوان آب اومد کنارم. داد بهم و گفت خب عزیزم چرا داری این همه سختش می کنی. یکی مون رو انتخاب کن و خلاص. همه رو انتخاب تو شرط بستیم. کنجکاویم که کی رو انتخاب می کنی…به سختی به صورت یک موجود روانی و سادیسمی نگاه کردم. لبام رو هم به سختی تکون دادم و با بغضی که دوباره ترکید گفتم چ چ چرا منو عقد کردی پس؟ ا ا این همه مدت می تونستی بیاریم و هر بلایی که دلت می خواد سرم بیاری. چرا پس این همه باهام بازی کردی؟؟؟ نعیم خیلی خونسرد گفت آخ گریه زاری نکن عزیزم. تو خانم منی. دوست ندارم گریتو ببینم. خب من دوستت دارم. چرا نباید خانم من باشی. اما این مورد اصلا ربطی به احساسات ما نداره. تو به هر حال باید برای همه مون باشی. این قانون این خونه است. فقط کنجکاویم که کی رو اول انتخاب می کنی… از شوک حرفای نعیم دوباره گریه زاری ام گرفت. اون لحظه فقط دوست داشتم بمیرم…مشغول گریه زاری کردن بودم که در خونه رو زدن. نمی دونم کدومشون رفت و در رو باز کرد. برای یک لحظه امیدوار شدم که شاید یکی زجه هام رو شنیده و اومده تا نجاتم بده. نا خواسته نگاه کردم به سمت در. نرگس بود. بدون اینکه حرفی بزنه وارد شد. یک راست اومد پیش من. نشست کنارم و گفت باید به سوالشون جواب بدی. وگرنه بیشتر خودت اذیت میشی. به هر حال باید با همه شون باشی. یکی شون رو برای بار اول انتخاب کن. نذار بیشتر از این اذیتت کنن…نمی دونستم صحبتای نرگس از سر دلسوزیه یا داره منو مجاب می کنه به تن دادن درخواست برادراش. کمک کرد تا بشینم. روی زمین تکیه دادم به کاناپه. از بس گریه زاری کرده بودم سکسکه ام گرفته بود و هنوز هق هق می زدم. نرگس رفت و دستمال کاغذی آورد. صورتم رو پاک کرد و دوباره گفت به سوالشون جواب بده…هر سه تاشون خونسرد نشسته بودن جلوم. هنوز نمی تونستم اتفاقی که داشت می افتاد رو هضم کنم. نوید با لبخند گفت خب خانم برادر کدوم؟ نکنه باز می خوای نریمان بیاد سر وقتت… نریمان نیم خیز شد که باز بیاد منو بگیره زیر کتک. از ترس دستم رو گرفتم جلو و گفتم تو رو خدا نه. تو رو خدا دیگه نزن… نریمان گفت خب پس جواب بده… دوباره گریه زاری ام گرفت و گفتم تو رو خدا ولم کنین بذارین برم. بهتون التماس می کنم ولم کنین… نرگس دستم رو گرفت و با سرش نشون داد که زودتر جواب بدم. برای یه بار دیگه به قیافه ی هر سه تاشون خیره شدم. تو اون لحظه دوست داشتم همه ی اینا یه کابوس باشه و هر چی زودتر بیدار شم. اما همه چی واقعی واقعی بود. چند لحظه چشمام رو بستم. دست راستم که مثل سرم به لرزش افتاده بود رو بلند کردم و به سمت نوید اشاره کردم…نوید از خوشحالی فریاد کشید و گفت دیدین گفتم منو میگه. از همون اول که اومد تو خونه می دونستم تو کف منه. تند باشین تند باشین رد کنین بیاد… متوجه نشدم که از نعیم و نریمان چقدر گرفت. فقط فهمیدم که شرط رو برده بود. نعیم که حدودا عصبانی شده بود اومد سمت منو گفت د مگه من شوهرت نیستم. چرا منو انتخاب نکردی؟؟؟ نوید از پشت سر گفت چون منو بیشتر دوست داره احمق جون… از بحث مسخره شون دوباره گریه زاری ام گرفت. نریمان رو به نرگس گفت دیگه بسه. گورتو گم کن پایین…نرگس با نگرانی نگام کرد و رفت. اون لحظه متوجه شدم که چرا بهم گفت خودتو نجات بده. اما دیگه دیر بود. نوید با خوشحالی گفت خب خانم برادر لخت شو که شروع کنیم… شدت گریه زاری ام دوباره بیشتر شد. نوید اومد سمت من و در گوشم به آرومی گفت باید خودت با دستای خودت لخت شی. وگرنه باز نریمان میاد سر وقتت… فهمیدم که هر بلایی که می خواد سرم بیاره قراره جلوی اون دوتای دیگه باشه. امید داشتم که بازم با مقاومت منصرفشون کنم. نتیجه اش شد یه کتک وحشیانه دیگه از سمت نریمان. کاری باهام کردن که با دستای خودم لباسام رو در آوردم. همه ی تنم رد کبودی کمربند بود. نوید بدون خجالت جلوی دو تا برادر دیگه اش لخت شد و اومد روی من خوابید. نعیم اومد بالا سرم و گفت می خوام لحظه خانم شدنت تو چشمات نگاه کنم عزیزم…سکوت محض بین من و نازی شکل گرفت. اشکای نازی سرازیر شده بودن. تا چند دقیقه هیچی نگفت و فقط گریه زاری کرد. یه نفس عمیق کشیدم و ادامه دادم چند روز گذشت و بدون وقفه هر سه تاشون باهام سکس می کردن. من فقط مثل مجسمه ها و شبیه یه جسد بی جون در اختیارشون بودم. تا اینکه یه دفعه که نعیم داشت باهام سکس می کرد ، بهم گفت تا وقتی که اینجوری مثل جنازه ها باشی اوضاع همینه. ما هم مثل حیوونا باهات رفتار می کنیم. تو خانم منی و باید با قوانین من زندگی کنی. وگرنه اینقدر اینجا نگهت می دارم تا بپوسی. ببینم کسی هست که اگه گم و گور بشی پیگیر تو بشه؟ خودت خوب می دونی کسی نیست. پس اینجا اینقدر نگهت می دارم تا بپوسی…نزدیک به سه ماه منو تو اون خونه زندانی کردن. مطمئن شدم که راه نجاتی نیست. هر کدومشون که میومد سر وقتم کلی برام حرف می زد که باید با این شرایط کنار بیام. هنوز من رو عروس صدا می زدن و نعیم منو خانم خودش می دونست. منم همچنان نمی تونستم درکشون کنم. اما دیگه خسته شده بودم. دیگه غروری برام نمونده بود که بخوام براش بجنگم. دیگه برام حیثیتی نمونده بود که بخوام نگرانش باشم. این یه بازی کثیف بود و منم مهره ی اصلیشون. یا باید خودمو می کشتم یا باید به خواسته هاشون تن می دادم. مردد بودم که یه بار نوید بهم گفت ببین سارا. به هر حال این سرنوشت تو هستش. یه لحظه فکر کن اگه خانم نعیم نمی شدی چی میشد؟ فکر کردی آدم بهتری گیرت می اومد؟ کی حاضر بود با تو ازدواج کنه. الان نعیم بهت همه چی داده. خونه و زندگی. اعتبار و آبرو. جوری هواتو داره که حتی دخترای با شرایط بهتر آرزوی زندگی تو رو دارن. اما داری خرابش می کنی. زندگیتو بکن. خرابش نکن…اینجا بود که جرقه اینکه می تونم با این شرایط کنار بیام تو ذهنم شکل گرفت. درسته نزدیک به یک سال طول کشید تا با اون شرایط کنار بیام اما بلاخره خودمو باهاشون وقف دادم. بلاخره شدم همون هرزه ای که دوست داشتن. شدم همون عوضی ای که خودت می دونی. حتی گاهی وقتا حس می کردم ازشون جلو هم زدم. هیچ بهونه ای هم ندارم. خودم خوب می دونم آخرش انتخاب خودم بود. دوست ندارم این همه سال کثافتکاریام رو بندازم گردن زور و اجبار. طمع داشتن اون زندگی و حتی گاهی طمع همون بازی شهوتی که راه انداخته بودن من رو کشوند سمت اونا. دقیقا به هدفشون رسیدن. موفق شدن من رو مثل خودشون کنن. یه عوضی آشغال…بازم بعد از تموم شدن حرفام نازی سکوت کرد. بعد از چند دقیقه گفت یه سوال ازت بپرسم ناراحت نمیشی؟؟؟ پوزخند زدم و گفتم راحت باش… کمی مکث کرد و گفت چرا نوید؟؟؟ از سوالش خندم گرفت. بهش گفتم خب تو اون لحظه نعیم نفرت انگیز ترین موجود دنیا بود برام. نریمان هم که مثل سگ منو زده بود. نوید کمتر از اون دوتا بهم صدمه زده بود. نا خواسته دستم رفت سمت نوید. علت دیگه ای نداشت. بعدنا بود که فهمیدم از نوید بیشتر از همه خوشم میاد و می تونم یه ذره روش حساب کنم…نازی بازم کمی فکر کرد و گفت راستی تو همیشه از نرگس متنفر بودی و هستی. باورم نمیشه که داشت بهت کمک می کرد… از این حرف نازی هم خندم گرفت. بهش گفتم نرگس پیچیده ترین و عوضی ترین و خطرناک ترین موجود تو اون خانوادس. البته زمان بُرد تا بفهمم. منم اوایل فکر می کردم که اون طرف منه. یعنی چنان نقشش رو خوب بازی کرده بود که باورم شده بود از برادراش متنفره. قبل از اینکه با تو صمیمی بشم درد و دلام رو به نرگس می گفتم. اونم گوش می داد و حتی گاهی باهام گریه زاری می کرد. یه بار که با هم تنها بودیم ازش پرسیدم نرگس داداشات تا حالا با تو…؟؟؟سوالم رو متوجه شد و سرش رو انداخت پایین. بهش گفتم خب اگه دوست نداری جواب نده… سرش رو آورد بالا و گفت تا حالا باهام سکس نکردن اما خب زیاد شده که… حرفش رو قطع کرد. کنجکاو شدم و گفتم زیاد شده که چی؟؟؟ سرش رو انداخت پایین و گفت زیاد شده که باهام ور برن… این حرف نرگس یه روزنه امید توی دلم باز کرد. بهش گفتم تصمیم نداری جلوشون وایستی؟؟؟ نرگس با نا امیدی گفت چجوری آخه؟؟؟ رفتم و سریع در اتاق رو بستم. برگشتم پیش نرگس و به آرومی گفتم اگه من تنهایی ازشون شکایت می کردم حرفم به جایی نمی رسید. نمی تونستم چیزی رو ثابت کنم. اما حالا دو تا هستیم. می ریم پیش پلیس…نرگس از شنیدن پیشنهادم خوشحال شد و گفت آره فکر خوبیه. فقط کِی بریم؟؟؟ گفتم همین فردا خوبیه. امشب همه چی رو توی یه کاغذ می نویسم. تو هم همه چی رو بنویس. فردا صبح می ریم پیش پلیس… نرگس با خوشحالی پیشنهادم رو قبول کرد. اون شب حسابی خوشحال بودم. یه راه جدید پیدا کرده بودم و می تونستم انتقام همه چی رو ازشون بگیرم. صبح سر حال و خوشحال آماده شدم که با نرگس بریم بیرون. رفتم توی اتاقش که صداش کنم. همینکه وارد اتاقش شدم ، دیدم که نعیم و نریمان و نوید اونجان. وا رفتم. نعیم رفت و در اتاق رو بست. همه شون غیر نرگس پوزخند به لب داشتن. بیشتر از خودم ، نگران نرگس بودم. حتما مُچش رو گرفتن. ترسیدم که الان چه بلایی می خوان سرش بیارن. اومدم سریع بگم با نرگس کاری نداشته باشین که از جاش بلند شد. رفت جلوی نرمیان و دو زانو نشست. با دستاش کمربند و دکمه های شلوار نریمان رو باز کرد. زیپ شلوارش رو کشید پایین. کیرش رو از توی شورتش درآورد و شروع کرد براش ساک زدن. وقتی موقع ساک زدن بهم پوزخند زد ، متوجه همه چی شدم. من حتی از نرگس هم بازی خورده بودم. نعیم کاغذی که توی کیفم بود رو برداشت و گفت خب حالا باهات چیکار کنیم؟؟؟نوید رو به من گفت یه فکر خوب. همگی می ریم مسافرت. بعدشم تصادف می کنیم. خب توی حادثه معلوم نیست چی میشه. آدما می میرن دیگه. بهت قول میدم یه مجلس ختم با شکوه برات بگیرم خانم داداش… نوید علنی جلوی خودم نقشه قتلم رو کشید. از ترس بدنم به لرزه افتاد. اشک از چشمام سرازیر شد. نرگس از جاش بلند شد. پشتش رو به نریمان کرد و رو تختش دولا شد. نریمان شلوار و شورت نرگس رو تا زانوش کشید پایین و از همون پشت فرو کرد داخلش. نفهمیدم دقیقا کجاش فرو کرد و برام مهم هم نبود. فقط با این کارشون می خواستن منو تحقیر کنن. می خواستن بیشتر و بیشتر بهم بفهمونن که تو چه کثافت خونه ای اسیر شدم. نوید اومد سمت من. با انگشتاش اشکام رو پاک کرد و گفت حالا گیریم موفق بشی ثابت کنی که عمرا اگه بتونی ثابت کنی. ما خبر داریم که تو یتیم خونه چقدر مشکلات عصبی داشتی و کلی پرونده شرارت. پلیس نهایتا به ما ایراد می گیره که چرا حاضر شدیم آدم لاابالی مثل تو رو عروس خودمون کنیم. حالا فرض که موفق شدی. بعدش که چی؟ به من بگو کجا می خوای بری؟ بری تو خیابونا گدایی؟ یا جندگی؟ کدومش؟ با تو ام سارا. به من بگو بعدش می خواستی چه غلطی کنی؟؟؟صدای تلمبه زدن نریمان داخل نرگس و آه و ناله اش ، کُل اتاق رو پر کرده بود و چنان از درون داشت من رو عصبی می کرد که حس کردم سرم داره منفجر میشه. نعیم اومد سمت من و گفت می دونی سارا. فکر می کنم مشکل از منه. برات بهترین زندگی رو آماده کردم. همه جور آزادی. فوتبالتو که عاشقشی داری بازی می کنی. هر وقت دلت می خواد میری و میایی. بهترین خونه و زندگی. بهترین امکانات. شیک ترین لباسا. گرون ترین طلاها و جواهرات. خوشی زده زیر دلت. فکر کنم باید یه فکر اساسی برات بکنم. به نظرت چیکارش کنیم نوید؟؟؟نوید کمی فکر کرد و گفت خودت گفتی که. دقیقا خوشی زده زیر دلش. از الان تو خونه زندانیش کن. دیگه حق نداره رنگ بیرون رو ببینه. به دوستاش هم بگو سارا فوتبالو گذاشته کنار و حامله اس. بندازش تو اتاق و در و روش قفل کن…با شنیدن حرفای نوید گریه زاری ام گرفت. رفتم و به پاش افتادم. با گریه زاری و التماس گفتم گُه خوردم. غلط کردم. تو رو خدا اینکارو باهام نکنین. دیکه از این گُها نمی خورم… همینجور داشتم التماس می کردم که نوید گفت دیگه فایده نداره. ببرش نعیم… من رو حدود دو هفته تو اتاقم زندانی کردن. اینقدر التماس و خواهش کردم و خودمو تحقیر کردم تا دوباره آزادی های قبلیم رو با هزار تا تعهد و شرط و شروط بهم برگردوندن. این آخرین تلاش من برای فرار از اون خونه بود…هوا هر لحظه دلگیر تر میشد. نازی همچنان ناراحت بود از چیزایی که می شنید. یه نفس عمیق کشیدم و گفتم همین جریان باعث شد که بفهمم کثیف ترین موجود توی اون خونه نرگسه…ادامه…نوشته ایلونا